ΠΟΔΗΛΑΤΟ ... ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΩΝ

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το ποδήλατο, τη μεγάλη αγάπη μικρών και μεγάλων. Ξεκινώντας από τους μεγάλους ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στην ιστορία του ποδηλάτου. Λέγοντας ποδήλατο εννοούμε το δίτροχο όχημα, το οποίο κινείται καθώς ο αναβάτης του χρησιμοποιεί τη μυϊκή δύναμη των ποδιών του. Οι τροχοί του ποδηλάτου βρίσκονται ο ένας πίσω από τον άλλο και συνδέονται μεταξύ τους με έναν μεταλλικό σκελετό. Επίσης, το ποδήλατο αποτελείται από το τιμόνι, τη σέλα, τα πετάλια και τα φρένα. 

Για την ανακάλυψη ή την εφεύρεση του ποδηλάτου δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι το 1817 ο Γερμανός βαρόνος Καρλ φον Ντράις κατασκεύασε ένα ποδήλατο, το οποίο ονόμασε draisienne, εξολοκλήρου από ξύλο. Το πρώτο αυτό ποδήλατο δεν διέθετε πετάλια, αλλά ο αναβάτης του το έθετε σε κίνησε σπρώχνοντας με τα πόδια του το έδαφος. Το 1893 ο Σκωτσέζος σιδηρουργός Κιρκπάτρικ Μακμίλαν σχεδιάζει, βελτιώνοντας κατά κάποιο τρόπο την κατασκευή του φον Ντράις, την velocipede, στην οποία πρόσθεσε πετάλια, συνδεδεμένα με τον οπίσθιο τροχό. Έτσι, ο αναβάτης ακουμπούσε τα πόδια του στα πετάλια κι όχι στο έδαφος, προκειμένου να δώσει ώθηση στο ποδήλατο. Το 1860 ο Γάλλος Πιέρ Μισώ, συνδέει τα πετάλια της velocipede με τον μπροστινό τροχό, και δημιουργεί τροχούς από χοντρό καουτσούκ, δίνοντας στις ρόδες του ποδηλάτου τη σημερινή τους μορφή. Το 1870 ο Τζέιμς Στάρλευ και ο Γουίλιαμ Χίλμαν σχεδιάζουν ένα ποδήλατο, του οποίου ο μπροστινός τροχός είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με τον πίσω. Με αυτόν τον τρόπο ανέβασαν την ταχύτητα του ποδηλάτου σε 24 χλμ την ώρα. Το ποδήλατο αυτό ήταν φτιαγμένο από μέταλλο. Το μοναδικό του πρόβλημα ήταν ότι ο μπροστινός τροχός εξαιτίας του ύψους του τοποθετούσε τη σέλα πάρα πολύ ψηλά, και με τον τρόπο αυτό ο αναβάτης αντιμετώπιζε μεγαλύτερους και περισσότερους κινδύνους.

Με την πάροδο του χρόνου, η μετάδοση της κίνησης μέσω της γνωστής μας αλυσίδας, η χρήση ταχυτήτων, τα φρένα, ο κούφιος σκελετός, το δυναμό, η σαμπρέλα, δίνουν άλλη αίσθηση στο ποδήλατο. Στην Ελλάδα το ποδήλατο ήρθε το 1885 και το 1890 ιδρύθηκε η Διεθνής Ποδηλατική Ομοσπονδία και έλαβαν χώρα οι πρώτοι ποδηλατικοί αγώνες.

Και ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με το ποδήλατο και τα βλαστάρια μας. Τι πιο ωραίο, λοιπόν, αλλά και υγιεινό από ένα παιδί που κάνει βόλτα με το ποδηλατάκι του. Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ανέβει σε ένα ποδήλατο, δικό μας, του μεγαλύτερου αδελφού μας ή της μεγαλύτερης αδελφής μας, κάποιου φίλου, τι σημασία έχει. Σημασία έχει ότι όλοι όσοι έχουν κάνει ποδήλατο στη ζωή τους δεν ξεχνούν την αίσθηση της ελευθερίας που τους δίνει αυτό. Δεν ξεχνούν τις περιπέτειες που ζήσαμε όλοι μας ως παιδιά όταν καβάλα πάνω σε ένα ποδήλατο εξερευνούσαμε τις κοντινές εξοχές τα καλοκαίρια. Ποιος ξεχνάει τους αγώνες που κάναμε, και που ποτέ δεν ξέραμε ποιος κέρδιζε, γιατί όλο και κάποιος κτύπαγε. Αξέχαστες εποχές αυτές. Τώρα όμως μεγαλώσαμε, και το ποδήλατο που μάθαμε τότε φυσικά δεν το ξεχάσαμε, αλλά και να θέλαμε από τη στιγμή που οι περισσότεροι από εμάς έχουν κάνει οικογένεια, κάποια στιγμή έρχεται εκείνη η ώρα, που τα βλαστάρια μας με το πιο γλυκό αλλά και παραπονεμένο ύφος μας ζητάνε τι άλλο ένα ΠΟΔΗΛΑΤΟ.!!!

 Όμως, πότε ένα παιδί είναι έτοιμο να κάνει ποδήλατο; Ή καλύτερα πότε οι γονείς είναι έτοιμοι να αγοράσουν ένα ποδήλατο για το παιδί τους και να το αφήσουν να το απολαύσει;

Αυτό είναι ένα θέμα με το οποίο έχουμε βρεθεί όλοι αντιμέτωποι. Η πιο σίγουρη λύση για να πάρετε ποδήλατο στο παιδί σας είναι να σας το ζητήσει το ίδιο. Μόνο αν σας το ζητήσει σημαίνει ότι το ίδιο το παιδί έχει την αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να κάνει ποδήλατο. Μα θα μου πείτε πως είναι δυνατόν ένα παιδί που δεν έχει ποδήλατο να ζητήσει ένα ποδήλατο. Κι όμως, το πιο πιθανό είναι το ίδιο το παιδί να ζητήσει να του αγοράσετε για δώρο στα γενέθλιά του ή τη γιορτή του ένα ποδήλατο, γιατί είδε άλλα συνομήλικα παιδιά να κάνουν ποδήλατο, μπορεί να ανέβηκε κιόλας σε ποδήλατο κάποιου φίλου του. Από τη στιγμή που το παιδί θα ζητήσει ως δώρο ποδήλατο, τότε το σίγουρο είναι ότι αισθάνεται ώριμο για κάτι τέτοιο. Ότι είναι πια σε θέση να μπορεί να ισορροπήσει τον εαυτό του πάνω σε ένα ποδήλατο, με βοηθητικές ρόδες εννοείται.

Σε ποια ηλικία θα ζητήσει το παιδί σας το ποδήλατο; Αυτό δεν μπορεί να το ξέρει κανείς. Θα το μάθετε όταν σας το ζητήσει το παιδί σας. Κάποια παιδιά το ζητάνε όταν είναι 6-7 χρονών, κάποια άλλα από την ηλικία των 4 – 5 ετών. Επίσης, υπάρχουν παιδιά που αντί για ποδήλατο ζητούν την περιβόητη γουρούνα (εννοείται ότι μιλάμε για παιδική γουρούνα, κι όχι για αυτές που βλέπουμε στο δρόμο), ένα υπερμέγεθες ποδήλατο με τέσσερεις υπερμεγέθεις ρόδες, όπου το παιδί σουλατσάρει στην αυλή, έχει τα οφέλη του ποδήλατου, και μπορώ να πω ότι είναι ένα τι πιο ασφαλές, από την άποψη ότι λόγω όγκου δεν μπορεί να κινηθεί πολύ γρήγορα. Κάθε παιδί, λοιπόν, ακολουθώντας το δικό του ρυθμό ανάπτυξης θα αποφασίσει αυτό πότε θα ζητήσει ένα ποδήλατο.

Τι κάνετε όταν σας το ζητήσει; Πρώτα από όλα επειδή το ποδήλατο είναι πολύ σημαντικό για την ανάπτυξη του παιδιού, δεν του το αρνούμαστε. Αντιθέτως, αφού βεβαιωθούμε ότι το θέλει πραγματικά και μπορεί να το χειριστεί, αρχίζουμε τη δική μας έρευνα αγοράς. Καταρχήν κάθε ηλικία έχει το δικό της μέγεθος στο ποδήλατο, συνακόλουθο της τιμής φυσικά. Παρακάτω ακολουθεί ένας ενδεικτικός πίνακας ανάλογα με την ηλικία και το είδος του ποδήλατου. Τα νούμερα της δεύτερης στήλης αναφέρονται στη διάμετρο της ρόδας του ποδηλάτου. Δηλ. το 16 που αντιστοιχεί στις ηλικίες 4-7 σημαίνει ότι η ρόδα είναι 16 ιντσών. Συνήθως μέχρι αυτό το μέγεθος του ποδηλάτου τα ποδήλατα έχουν προσαρτημένες και τις βοηθητικές ρόδες. Σε πιο μεγάλα ποδήλατα, τα οποία συνήθως δεν φέρουν βοηθητικές ρόδες, μπορείτε να τις ζητήσετε και να σας τις προσαρμόσουν κιόλας στο ποδήλατο. Από τη στιγμή που βρείτε το σωστό μέγεθος του ποδηλάτου για το παιδί σας (σας συνιστώ στο ποδήλατο να μην πάρετε μεγαλύτερο μέγεθος, όπως συνηθίζουμε να κάνουμε εμείς οι γονείς με τα ρούχα των παιδιών, γιατί πολύ απλά το παιδί σας θα αισθανθεί άβολα και κατά συνέπεια θα νιώσει ανασφάλεια, με αποτέλεσμα να το βλέπετε όλοι μαζί το ποδήλατο παρκαρισμένο στην άκρη της αυλής σας χωρίς να του δίνει το παιδί σας σημασία. ). Από τη στιγμή που είστε σίγουροι ότι αγοράσατε το σωστό ποδήλατο, δηλαδή με άλλο λόγια όταν κάθεται το παιδί στη σέλα του ποδηλάτου να πατάνε τα πόδια είτε με τη φτέρνα είτε με τις μύτες στο έδαφος, και μπορεί να κάνει ποδήλατο με τις βοηθητικές ρόδες, αφήστε το να οργώσει το σύμπαν. Προσοχή στις στροφές, τις παίρνουμε με χαμηλή ταχύτητα, και ποτέ πολύ κλειστές, και καλό είναι τις πρώτες μέρες, αν το παιδί σας ανεβαίνει για πρώτη φορά σε ποδήλατο, ακόμα κι αν το ποδήλατο έχει βοηθητικές και το βλαστάρι σας φαντάζει στα μάτια ως ένας μελλοντικός καμικάζι, βάλτε του κράνος. Ειδικά αν το ποδήλατο το χρησιμοποιείτε για να πάτε σε κάποιο πάρκο, ή στις κούνιες. Καλού κακού έχετε μαζί σας σε αυτή την περιβόητη τσάντα του Σπορ Μπίλι, λίγο καθαρό νεράκι, ιώδιο και τραυμαπλάστ παιδικά, έτσι για να αισθάνεστε εσείς πιο ασφαλείς, γιατί αν πέσει ο μικρός αυτός θα δείχνει περήφανος το ΤΡΑΥΜΑ του στους φίλους του, οι οποίοι θα τον κοιτούν αποχαυνωμένοι!!! Να είστε σίγουροι για αυτό.

Τέλος για να έχουμε εμείς το κεφάλι μας ήσυχο και τα παιδιά μας όλα τους τα μέλη στα σωστά σημεία, καλό είναι ανά τακτά χρονικά διαστήματα να ελέγχουμε τα λάστιχα του ποδηλάτου, τα φρένα του, τα φώτα του, το ύψος της σέλας και του τιμονιού. Για να απολαμβάνουμε όλοι μας τις βόλτες με το ποδήλατο.

Άντε και στους Ολυμπιακούς, γιατί γνωρίζετε ότι η ποδηλασία είναι ολυμπιακό άθλημα, έτσι δεν είναι;