Λέλα Πεταλά - Παπαδοπούλου, "Αξέχαστα χρόνια"
Καλησπέρα και πάλι, μετά από τόσο καιρό που έχουμε να τα πούμε, ε, καλοκαιράκι είναι αυτό, σε μια εβδομάδα πάει κι ο Ιούλιος και τι μένει, ένας Αύγουστος μάς μένει και μετά Σεπτέμβρη και ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ...
Εμείς όμως εδώ στους Παραμυθούληδες επειδή μάς αρέσει πολύ το διάβασμα, κυρίως το εξωσχολικό, η αλήθεια να λέγεται, καλό είναι και το σχολικό, αλλά το εξωσχολικό έχει άλλη χάρη πως να το κάνουμε, και παρόλο που είμαστε ακόμα στην ζεστή Αθήνα, διαβάσαμε αρκετά και πολύ καλά παιδικά βιβλία, με τα οποία θα ασχοληθούμε από αυτό εδώ το ιστολόγιο.
Πρώτος σταθμός μας το βιβλίο της Λέλας Πεταλά - Παπαδοπούλου, "Αξέχαστα Χρόνια", με το οποίο περάσαμε ένα πολύ όμορφο απόγευμα, μιας και διαβάζεται πάρα πολύ εύκολα και άνετα. Το βιβλίο ανήκει στη ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ, του εκδοτικού οίκου ΠΑΤΑΚΗ, και η συγγραφέας αφηγείται τις σκανταλιές της ως μικρό παιδί. Σύμφωνα με το οπισθόφυλλο του βιβλίου, οι ιστορίες είναι πραγματικές και εκτυλίσσονται σε μια εποχή πριν τον πόλεμο του 1940, σύμφωνα με την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Απηχούν, φυσικά, με διαφορετική εποχή κατά την οποία τα παιδιά έπαιζαν στις αλάνες, υπήρχαν ακόμα οι γειτονιές, τα πάρκα, τα παιδιά έπαιζαν αμπάριζα, κλέφτες κι αστυνόμοι, κρυφτό, κουτσό, και όλα τα γνωστά στους μεγαλύτερους μόνο, δυστυχώς, κι όχι και στα παιδιά της νέας γενιάς, τα δικά μας παιδιά, τα οποία θεωρούν παιχνίδι, τα παιχνίδια του ηλεκτρονικού υπολογιστή και τις διάφορες παιχνιδομηχανές. Σε πρώτο πλάνο οι αταξίες, οι τιμωρίες, οι περιπέτειες των παιδιών μιας άλλης εποχής, πολύ καλύτερης... από τη δική μας από όλες τις πλευρές.
Το βιβλίο είναι μικρό σε έκταση, ακριβώς 152 σελίδες, οι οποίες διαβάζονται μονορούφι, ειδικά αν το διαβάσει το παιδί μόνο του, μιας και απευθύνεται σε παιδιά από 10 ετών και πάνω. Αν όμως θέλετε υπάρχει και μια καλύτερη και πιο οικογενειακή ιδέα, η οποία προτείνεται: ένας ενήλικας - η μαμά ή ο μπαμπάς - μπορεί να διαβάζει τμηματικά το βιβλίο, όπου με αυτόν τον τρόπο θα το απολαύσουν μικροί - μεγάλοι. Καλή ώρα για ανάγνωση είναι το βράδυ, αφού τα παιδιά είναι ήδη στο κρεβάτι τους. Υπάρχει όμως και μια εναλλακτική, περισσότερο καλοκαιρινή: μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο στα παιδάκια σας το βράδυ, μετά το βραδινό, όπου πλέον δεν μπορούν να παίξουν άλλο μιας και το σκοτάδι έχει απλωθεί παντού. Γύρω από ένα τραπέζι στον κήπο του εξοχικού σας, ή στη βεράντα του σπιτιού σας με απαλό φωτισμό και αρκετά αντικουνουπικά, είναι σίγουρο ότι θα σας παρασύρει όλους σε μια άλλη εποχή, ακριβώς όπως συνέβη και με μας. Θα παρατηρήσετε έκπληκτοι ότι ενώ το πρώτο βράδυ όλοι μα όλοι, κάθε ηλικίας θα έχουν αντίρρηση, το δεύτερο βράδυ θα έχουν στηθεί και από τα διπλανά μπαλκόνια ή τους διπλανούς κήπους και θα ακούνε την ανάγνωσή σας. Σε εμάς αυτό συνέβη κι ήταν απλά καταπληκτικό. Μάλιστα, όταν τελειώσαμε το συγκεκριμένο βιβλίο και τα δυο μου παιδιά με ρώτησαν ποιό άλλο βιβλίο θα διαβάσουμε. Το ίδιο και το ηλικιωμένο ζευγάρι από το μπαλκονάκι του εξοχικού ακριβώς δίπλα μας.
Σας εύχομαι καλή ανάγνωση... και πιστέψτε με κάθε αρχή και δύσκολη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραδώσουμε τα ... όπλα μας, τουλάχιστον εμείς οι μαμάδες!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου