11 ΜΑΙΟΥ - Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ - Β ΜΕΡΟΣ

Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στις μαμάδες όλου του κόσμου …

Τα παλιά χρόνια οι μαμάδες ήταν αρκετό να μαγειρεύουν, να συγυρίζουν, να πλένουν, να σιδερώνουν, να φτιάχνουν ωραίες πίτες με σπιτικές ζύμες, ωραία γλυκά, κι όχι μόνο του κουταλιού, ωραία κεντήματα, να ράβουν, να πλέκουν. 

Σήμερα οι μαμάδες εξακολουθούν να κάνουν όλα τα παραπάνω κι ακόμα περισσότερα. Με άλλα λόγια, μια μαμά σήμερα μαζί με το μαγείρεμα, το καθάρισμα του σπιτιού, το σίδερο, και δόξα τω Θεώ όχι και το πλύσιμο ( το οποίο, ευτυχώς, το κάνει αυτή η μαγική συσκευή που λέει και η μικρή μου κόρη, το πλυντήριο, (το οποίο αν τύχει και χαλάσει … πενθούμε όλοι στο σπίτι, ο καθένας για τον δικό του διαφορετικό λόγο … εγώ απλώς ψάχνω στη μαμά μου ή στην αδελφή μου «ελεύθερο» πλυντήριο), και φυσικά όχι το πλέξιμο και το ράψιμο (γιατί πολύ απλά δεν πιάνουν τόσο πολύ τα χέρια μου), έχει εξελιχθεί στο να κάνει τη δασκάλα, την καθηγήτρια (όλων των μαθημάτων, συμπεριλαμβανομένων και των ξένων γλωσσών, αλλά και των τεχνικών μαθημάτων), την παιδαγωγό, τη δασκάλα μουσικής, (ειδικά όταν υπάρχει πιάνο στο σπίτι ), τη γιατρό (όχι μόνο τον παιδίατρο), τη συμβουλάτορα (για όλους ανεξαιρέτως), τη στυλίστρια, τη μακιγιέζ (μην νομίζετε δεν είναι καθόλου παρτ τάιμ δουλειά μόνο για την περίοδο των Απόκρεων, ή για κάποιο πάρτυ, ειδικά όταν υπάρχει κόρη στην προεφηβεία, η οποία αδημονεί κιόλας να μπει στην εφηβεία … ο Θεός ας βάλει το χέρι του να με βοηθήσει τότε), τη μηχανικό (και μάλιστα διπλωματούχο, μιας κι όλοι οι συγγενείς αρέσκονται στο να φέρνουν ως δώρο παιδικά τραπεζάκια, καρεκλάκια, κρεβατάκια για τις κούκλες, κουκλόσπιτα διώροφα, και μερικές φορές και τριώροφα, καροτσάκια για τις κούκλες και όχι μόνο, μιας κι αυτά όπως πολύ καλά γνωρίζετε μετατρέπονται και σε καροτσάκι λαϊκής, ανάλογα με το τι βάζεις επάνω, δηλ. αν βάλεις κούκλα είναι καροτσάκι για την κούκλα, ενώ αν βάλεις επάνω, εκεί μπροστά που κάθεται η κούκλα ό,τι υπάρχει μέσα στα παιχνιδόκουτα τότε ναι, γιούπι έχω καροτσάκι λαϊκής ίδιο σαν της γιαγιάς μου!!!), τη δασκάλα γιόγκα (μη με ρωτήσετε πως γίνεται, απλά όταν είναι μάνα όλα γίνονται, δεν έχετε ακουστά το αμάρτησα για το παιδί μου, κάπως έτσι έχει η κατάσταση), τη ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο, τη «Μανίνα» και την «Κατερίνα» (για τις πιο παλιές μαμάδες) σε μια εορταστική καθημερινή έκδοση, τη φίλη (ίσως την πιο στενή από όλες, γιατί αλλιώς πως θα τα μαθαίνουμε όλα για όλους) και μαζί με τη φίλη σε λίγα χρόνια και την αρχικατάσκοπο Μάτα Χάρι (ιδιότητα για μετά τα 12-13 είτε έχετε αγόρια είτε κορίτσια, ισχύει για όλες μας) σε νέα βελτιωμένη έκδοση, με σύμμαχο όλη τη νέα τεχνολογία (ευτυχώς που βοηθάει κι αυτή), τη δημοσιοσχετίσσα (ο γάμος μου οργανώθηκε πιο γρήγορα!), την πλήρως ενημερωμένη μαμά όχι μόνο για μαμαδίστικα πράγματα (μα που ζείτε, αγαπητές!), αλλά για τα νέα smart phones, tablets, smart TVs, internet, GPS, mp3, mp4, mp5, (δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι τέτοιο, κι αν δεν υπάρχει καιρός να το εφεύρουν όλοι αυτοί οι ειδήμονες της νέας τεχνολογίας, αλήθεια για πόσο καιρό θα είναι νέα αυτή η τεχνολογία, γιατί τα δικά μου γενέθλια δεν τα ξεχνάει ΚΑΝΕΙΣ!!!), i-pad, i-pod, lap – tops, netbooks, notebooks (και ό,τι άλλο κυκλοφορεί σε -book) χωρίς να παραβλέπουμε την απύθμενη φαντασία του «νέου τεχνολόγου», ο οποίος συνεχώς ανακαλύπτει και εφευρίσκει πράγματα, τα οποία δεν έχει σκεφτεί ο Ιούλιος Βέρν, και κανένας του αυτού βεληνεκούς του μεγάλου αυτού συγγραφέα της επιστημονικής φαντασίας στα καλύτερά της, αλλά και την ενημερωμένη μαμά σχετικά με τα νέα είδωλα της μουσικής και όχι μόνο σκηνής.

Πέραν δε όλων αυτών των καταπληκτικών ιδιοτήτων η σημερινή μαμά πρέπει να έχει και ικανότητες Βικιπαίδεια (μαμά, τι είναι το τσουνάμι, τι ξέρεις για τους δίδυμους πύργους, πόσα ηφαίστεια ενεργά έχει η Χαβάι, τι γίνεται με τα καλώδια της ΔΕΗ το καλοκαίρι με τις υψηλές θερμοκρασίες[1])  κι εσύ οφείλεις να απαντήσεις αμέσως, γιατί αλλιώς δεν σε ξεπλένουν καημένη μου ούτε οι καταρράκτες του Νιαγάρα, και ικανότητες ανθρώπινου GPS ή των χαρτών της Google (ανάθεμα τα πάρτυ που γίνονται σε όλους τους παιδότοπους των Αθηνών και των γύρω προαστίων, έλεος, που πήγε το παλιό παραδοσιακό παιδικό παρτάκι, με την τούρτα, τα κεράκια, άντε κι έναν κλόουν, τώρα όλα τα παιδικά πάρτυ είναι σκέτη υπερπαραγωγή, διαφορετικά δεν θεωρείται επιτυχημένο…). Κοινώς οι σημερινές μαμάδες πρέπει να έχουν τετραπύρηνο σκληρό, μνήμη τουλάχιστον 100 GB (μην απορείτε όπου να ‘ναι θα έρθει κι αυτό), για να μπορούν να τα προλαβαίνουν όλα, και φυσικά να είναι πάντα χαρούμενες και «στην τρίχα», διότι μετά από κάθε συνάντηση μαμάδων είτε σε πάρτυ, είτε σε κάποια εκδήλωση του σχολείου, υπάρχουν και τα μυστικά καλλιστεία των μαμάδων, και ναι οι μαμάδες οφείλουν να μεταδώσουν όλες τους τις γνώσεις στα παιδιά τους, αλλά πάνω από όλα να είναι το καλό παράδειγμα για τα παιδιά τους, μιας κι αυτές είναι τις περισσότερες ώρες της ημέρας μαζί τους, ακόμα κι αν εργάζονται, πρέπει να βρίσκουν πάντα χρόνο για τα παιδιά τους.

Ε, λοιπόν, ναι, εμείς οι σημερινές μαμάδες τα κάνουμε όλα, και εκτός από το ότι συμφέρουμε (που το πάτε κι αυτό σε τέτοια οικονομική κρίση), σε όποιο γήπεδο κι αν μας βάλουν το κάνουμε αμέσως δικό μας, γιατί είναι δικό μας, λόγω των πολυπληθών ταλέντων μας, μάς αρέσει κιόλας, δεν πελαγώνουμε ΠΟΤΕ, δεν αγχωνόμαστε ΠΟΤΕ, δεν χάνουμε την ψυχραιμία μας ΠΟΤΕ. Και το πιο σημαντικό είναι ότι όλα αυτά τα ξεχνάμε, όπως ξεχνάμε και την καθημερινή κούρασή μας, τους καυγάδες μας (έτσι είναι οι μαμάδες με τις κόρες!), τα νεύρα μας και οτιδήποτε άλλο μας στενοχωρεί, όταν το βράδυ διαβάζουμε λίγο από το βιβλίο μας, κουτσομπολεύουμε τους πάντες και τα πάντα, και τέλος τούς δίνω από ένα τεράστιο φιλί στο μάγουλο για καληνύχτα και δεν λένε να με αφήσουν από την αγκαλιά τους.

Αυτό σημαίνει για μένα να ΕΙΜΑΙ ΜΑΜΑ, ακόμα κι αν σηκώνομαι κάθε πρωί σέρνοντας να τους ετοιμάσω το πρωινό τους, να τις πάω στο σχολείο μέσα στην τρελή χαρά και οι δύο από τα μαύρα χαράματα (και χωρίς να πηγαίνουν εκδρομή εκείνη την ημέρα), μετά να γυρίζω σπίτι τρέχοντας για να συμμαζέψω, να κάνω τις δουλειές του σπιτιού και κάποιες εξωτερικές δουλειές, και μετά το μεσημέρι να γυρίζω τρέχοντας (το μόνο καλό στην όλη υπόθεση είναι ότι έχασα 35 κιλά από την πρώτη μου εγκυμοσύνη και 12 από τη δεύτερη μέσα σε ένα χρόνο και ναι, ναι, χωρίς γυμναστήριο!) να τις πάρω από το σχολείο και να γυρίζουμε σπίτι μέσα στο μπούρου μπούρου, συνέχεια (αλλά μιλάμε συνέχεια, ακόμα και μπουκωμένα αυτά τα παιδιά μιλάνε αδιάλειπτα…) και μετά, να δίνουμε ομηρικές μάχες για να βάλουμε τον πισινό μας στην καρέκλα του γραφείου (διότι μη νομίζετε άθλος είναι κι αυτό, αφού εκείνη τη στιγμή μάς έρχονται στο μυαλό όλα τα κουτσομπολιά του σχολείου – και όχι μόνο του δικού μας! και τώρα που έχει μπει για τα καλά ο Μάιος δυσκολεύει ακόμα περισσότερο η κατάσταση…), το απόγευμα, ώσπου να μάθουμε τη Γεωγραφία (άτιμο μάθημα, σας το λέω), τα αγγλικά, τα μαθηματικά (με τη μεγάλη), ή να μάθουμε να γράφουμε τα γράμματα και τα νούμερα με τη μικρή, μου έχει βγει, τελείως, όμως, το λάδι της νονάς μου, να τρέχουμε για τα μπαλέτα και τα πιάνα μας, (πως αλλιώς θα βγούμε σε αυτή τη ρημάδα την κοινωνία χωρίς μουσικές γνώσεις και κορμί λαμπάδα!), και το βράδυ, ακόμα και μέσα από τη μπανιέρα εξακολουθούμε τα κουτσομπολιά (τα οποία είναι ατέλειωτα …), ώσπου έρχεται εκείνη η ώρα της λύτρωσης και έχουν πέσει στα κρεβάτια τους για τον ύπνο και τότε μονομιάς το σπίτι βουβαίνεται και εγώ δεν ξέρω τι να κάνω με τόση ησυχία. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΜΑ … και το ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ!

Χρόνια μας πολλά! 

---

[1] Μπλακ – άουτ, λάθος απάντηση. Η παραπάνω ερώτηση υπάρχει στο μάθημα της Φυσικής και έχει να κάνει με το τέντωμα των καλωδίων και το γνωστό σε όλους φαινόμενο της διαστολής και της συστολής, αμ πως, επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως.