"Η Δεσποινίδα Ζήλια" - 33ο κεφάλαιο

- Σταμάτα να χαχανίζεις και βοήθησέ με να τελειώνω με τα μαθήματα και τα αγγλικά το απόγευμα, γιατί έχω και επιπλέον ασκήσεις από τη Miss Sarah, θυμάσαι είχα ξεχάσει να κάνω μια, μόνο μια και μοναδική άσκηση από τις άπειρες που μας είχε βάλει, και τώρα πρέπει να κάνω αλλά πέντε σελίδες γεμάτες με ασκήσεις στα αγγλικά. Έλεος πια ..., πότε θα μεγαλώσουμε επιτέλους, μουρμούραγε και ξαναμουρμούραγε ο Ανδρέας, ώσπου ξαφνικά λέει με τρόμο στα μάτια. Καλέ στη μαμά τι θα πούμε που θέλουμε φύγουμε μια ώρα νωρίτερα για τα αγγλικά;

- Μην ανησυχείς, τού είπα. Στη μαμά θα πούμε την αλήθεια...

- Τι εννοείς;

- Θα της πούμε πολύ απλά, ότι θα πάμε νωρίτερα στο σπίτι του Λουκά, ναι με τον Λουκά είμαστε μαζί στα αγγλικά, γιατί ξεκίνησε πολύ αργότερα από εμάς, γιατί έχουμε να κάνουμε μια τελευταία επανάληψη για κάποιο τεστάκι που μας έχει πει ότι θα γράψουμε η Miss Sarah.

- Πω, πω ρε συ Γιώργο, πράγματι χρειάζεσαι ζάχαρη για να λειτουργήσεις, με κορόιδεψε ο Ανδρέας.

- Κρυαδούλες, του είπα. Για πες μου, όμως, εσύ ''μικρέ λόρδε μου΄΄, γιατί θες να γίνεις άσσος στα αγγλικά;

- Διότι πάρα πολύ απλά αν τα παιδιά του κ. Βήλια δεν μιλάνε τόσο καλά ελληνικά θα πρέπει να συνεννοούμαστε στα αγγλικά! Πολύ απλά!

- Και που θα τα δεις εσύ τα παιδιά του κ. Βήλια Ανδρέα, αν τελικά δεν έρθουν στο δικό μας σχολείο, που είναι και το πιο πιθανό; τόν ρώτησα, έτσι από περιέργεια.

- Μην είσαι χαζός. Θα τα γνωρίσουμε μέσω του Κώστα κι από εκεί και πέρα με τα σούπερ αγγλικά μας θα κάνουμε τα δικά μας “κονέ”. Ε, πως σου φαίνεται το σχέδιό μου; Νομίζω, ότι είναι απλά ΕΥΦΥΕΣΤΑΤΟ!!!

- Τι να σου πω καλέ Ανδρέα, και πολύ πρώτο σχέδιο, μόνο που δεν σου φτάνει μια μικρή βοήθεια στα αγγλικά. Για να σε καταλάβει κάποιος στα αγγλικά πρέπει να διαβάζεις αγγλικά τουλάχιστον τη μισή μέρα και την άλλη μισή να ακούς αγγλικά από την τηλεόραση, χωρίς, όμως, τους υπότιτλους από κάτω, και να μιλάς στη μαμά και στο μπαμπά, και στον παππού και τη γιαγιά, και σε όλους τους φίλους μας, κοντινούς και μακρινούς, μόνο στα ΑΓΓΛΙΚΑ! Τότε κάτι μπορεί να γίνει, τού είπα και του πήρα γρήγορα – γρήγορα ένα κομμάτι κέικ, το πιο μεγάλο, από τα δικά του, γιατί τα δικά μου είχαν τελειώσει.

- Καλά, καλά άσε τώρα την κουβέντα κι έλα να στρωθούμε στο διάβασμα γενικότερα, γιατί θα πρέπει να φύγουμε και μια ώρα νωρίτερα, μου είπε ο Ανδρέας, ο οποίος είχε μετακομίσει κανονικά στο δωμάτιό μου, έχοντας απλώσει τα βιβλία του, όχι μόνο πάνω στο γραφείο μου, αλλά και πάνω στο κρεβάτι μου, και κάτω στο πάτωμα.

- Ανδρέα, αύριο έχουμε Γεωγραφία και Φυσική. Όλα τα υπόλοιπα δευτερεύοντα γιατί έφερες όλα τα βιβλία σου; τον ρώτησα μιας και με είχαν ζώσει τα φίδια.

- Από σήμερα θα διαβάζουμε μαζί, η μαμά δεν θυμάται και πολλά πράγματα, μου είπε όλο καμάρι. Ενώ εσύ τα ξέρεις όλα και πολύ καλύτερα από τη μαμά (νομίζω καταλάβατε ότι σε αυτό ακριβώς το σημείο ο Ανδρέας με δούλευε κανονικότατα!!!), μου είπε συνεχίζοντας τον παράλογο συλλογισμό του ο Ανδρέας.