"Η Δεσποινίδα Ζήλια" - 36ο κεφάλαιο

Η παρατήρηση του Γιάννη ήταν άκρως σωστή, αλλά κανείς μας δεν μπορούσε να του δώσει μια απάντηση. Τα μάτια όλων μας ήταν καρφωμένα στο σχολικό. Ο Λουκάς, μάλιστα, για να βλέπει καλύτερα, είχε καταφέρει να “κλέψει” και τα κυάλια του μπαμπά του, για να μπορεί να δει καλύτερα τα τεκταινόμενα. Καθώς πλησίαζε το σχολικό διάβασε αργά: “Private English School of Athens”, είπε στο τέλος, γεμάτος θάρρος (τελικά άξιζε το μάθημα των Αγγλικών σήμερα). Το σχολικό είχε ήδη φτάσει μπροστά στην κυρία, που δεν ήταν άλλη από τη μαμά των κοριτσιών. Όταν έφυγε το σχολικό τότε τις είδαμε. Φορούσαν κάτι περίεργα ρούχα, πολύ περίεργα ήταν τα ρούχα τους.
- Τι είναι αυτά που φοράνε καλέ, έτσι χάλια πάνε στο σχολείο αυτές; ρώτησε ο Λουκάς.
- Μάλλον στολή πρέπει να φοράνε, του είπα, και επιβεβαίωνε τα λόγια μου ο Γιάννης, ο οποίος είχε κρεμαστεί έξω από το παράθυρο ... κρατήστε τον γιατί τον βλέπω να πέφτει στο πεζοδρόμιο.
- Στολή, τι εννοείς στολή, είχαν γιορτή σήμερα στο σχολείο; Τι είναι σήμερα κι αυτές είχαν γιορτή κι εμείς μπουχτίσαμε στο μάθημα, είπε ο Λουκάς, όλο νεύρα.
- Δεν νομίζω να είχαν καμιά γιορτή σήμερα στο σχολείο τους παιδιά, τούς είπα. Απλώς υποθέτω ότι για να πάνε σχολείο, πρέπει να φοράνε τη στολή τους καθημερινά κι όχι ό,τι θέλουν, όπως φοράμε εμείς στο δικό μας το σχολείο. Έτσι κάνουν σε αυτά τα σχολεία.
- Αν είναι δυνατόν, παιδιά ξέρετε τι φοράνε; Και ξεκίνησε η περιγραφή, καμιά σχέση με τα μεσημεριανά που βλέπει η γιαγιά μου. Ακούστε με, φοράνε, γκρι φούστα, άσπρο πουκάμισο με γραβάτα και μπλε σακάκι κια κάτι έχει μπροστά το σακάκι, δεν μπορώ να δώ γιατί έχουν βάλει τις τσάντες τους. Αν είναι δυνατόν καλέ, δεν έχουν καθρέπτη στο σπίτι τους, πού βγαίνουν έξω;
- Παιδιά τη στολή σε αυτά τα σχολεία δεν την καθορίζουν οι μαθητές, αλλά το ίδιο το σχολείο, τούς είπα.
- Και ποιός γονιός θέλει το παιδί του να βγαίνει ΕΤΣΙ στο δρόμο; αναρρωτήθηκε φωνακτά ο Γιάννης.
- Και γραβάτα, συνέχισε ο Ανδρέας, ποιό κορίτσι φοράει γραβάτα. Μόνο οι άντρες φοράνε γραβάτα.
- Έχει δίκιο ο Ανδρέας, οι γυναίκες δεν φοράνε γραβάτες, αλλά φουλάρια ή κασκόλ.
- Καλά κασκόλ φοράνε και τα αγόρια και οι άνδρες. Τι να σας πω βρε παιδιά, μπορεί αυτές οι γραβάτες να είναι ειδικές για κορίτσια και γι' αυτό να τις φοράνε. Ένα είναι σίγουρο πάντως, ότι σε αυτό το σχολείο που πάνε τα κορίτσια, τα παιδιά δεν φοράνε ρούχα κανονικά, αλλά συγκεκριμένη σχολή.
Πάνω στην αναταραχή αυτή να σου και ο Κώστας.
- Τι γίνεται παιδιά, έχουμε τίποτα νεότερο από το μέτωπο;
(που το βρίσκει τόσο κέφι αυτό το παιδί, αλλά να μου πεις όταν μένεις στην καινούργια πολυκατοικία και έχεις όλον αυτόν τον κήπο για δικό σου, γιατί να μην είσαι κεφάτος, και μάλιστα όταν τον περιποιείται άλλος όοοοοολον αυτόν τον κήπο...)
- Κώστα, γύρισε ο Λουκάς, τα κορίτσια που μένουν στην πολυκατοικία σου τα ξέρεις, έτσι δεν είναι;
- Φυσικά και τα ξέρω. Μαζί με αυτά, η αδελφή μου κι εγώ είμαστε τα μοναδικά παιδιά στην καινούργια πολυκατοικία. (άτσα κοννέ ο Κώστας, και δεν του φαινόταν ...). Ένα σας λέω, είναι πάρα πολύ καλά κορίτσια, και καθόλου ψυλομήτικα, μάλιστα, κάποια Σάββατα ή Κυριακές μεσημέρια παίζουμε μαζί. Η μεγάλη είναι η Κάθριν και πάει στην έκτη, σαν εμένα και τον Λουκά, και η μικρή είναι η Έλεν και πάει τετάρτη δημοτικού.
- Εκτός από τα ρούχα αυτές έχουν και περίεργα ονόματα, είπε ο Λουκάς.