Τότε ο Κώστας έδωσε τις απαραίτητες εξηγήσεις: Κάθριν σημαίνει Κατερίνα στα
αγγλικά, και Έλεν σημαίνει Ελένη. Τι πάθατε καλέ με τα κορίτσια;
- Και δηλαδή πως τις φωνάζεις αν τις δεις στο δρόμο; ρώτησε ο Γιάννης τον Κώστα.
- Κανονικά με τα ονόματά τους, Κάθριν και Έλεν, αλλά και Κατερίνα και Ελένη να τις φωνάξεις πάλι θα γυρίσουν το κεφάλι τους. Σας λέω μια χαρά κορίτσια είναι.
- Εμένα μου φαίνονται λίγο ψυλομύτες, είπε ο Ανδρέας, όλο νεύρα.
- Αντιθέτως, είναι πολύ καλά κορίτσια, απλώς η στολή που φοράνε για το σχολείο τις κάνει να φαίνονται έτσι.
- Κώστα, κάθε πότε παίζετε με αυτά τα κορίτσια; τον ρώτησα παρακολουθώντας το σχολικό να απομακρύνεται και τα κορίτσια να χάνονται στον κήπο της καινούργιας πολυκατοικίας.
- Αυτό το Σαββατοκύριακο έχουμε κανονίσει να έρθουν Κυριακή μεσημεράκι να παίξουμε. Ε, παιδιά, τι λέτε, θέλετε να έρθετε κι εσείς; ρώτησε ο Κώστας.
- Δηλαδή αν θέλουμε, του είπα, μπορούμε να έρθουμε από αυτή την Κυριακή, θα μας θέλουν, η μαμά σου τι θα πει, που θα μαζευτούμε όλοι στο σπίτι σου.
- Άκου, εκεί, γιατί να μην θέλουν τα κορίτσια να έρθουν κι άλλα παιδιά της ηλικίας μας, και η μαμά μου δεν έχει κανένα πρόβλημα, μόνο να μου πείτε σίγουρα για να της πω να μας φτιάξει από εκείνο το κέικ που είναι σαν σκάκι, καλά παιδιά, αν το φάτε θα ξετρελαθείτε, είναι μοναδικό σας λέω. Λοιπόν, τι λέτε, θα έρθετε; ξαναρώτησε ο Κώστας όλο αγωνία, κοιτώντας μας έναν προς έναν.
- Εντάξει, του είπαμε όλοι μαζί, τι ώρα να έρθουμε και τι να φέρουμε, μην κουράσουμε τη μαμά σου, είπε ο Γιάννης.
- Δεν την κουράζετε τη μαμά μου, ελάτε κατά τις τεσσεράμισι με πέντε, που θα έχει φύγει κι η αντηλιά, για να κάτσουμε έξω στον κήπο. Τέλεια θα περάσουμε και θα δείτε ότι και τα κορίτσια είναι πολύ καλή παρέα, μην ανησυχείτε καθόλου.
- Ωραία κανονίστηκε, είπε ο Λουκάς.
- Και δηλαδή πως τις φωνάζεις αν τις δεις στο δρόμο; ρώτησε ο Γιάννης τον Κώστα.
- Κανονικά με τα ονόματά τους, Κάθριν και Έλεν, αλλά και Κατερίνα και Ελένη να τις φωνάξεις πάλι θα γυρίσουν το κεφάλι τους. Σας λέω μια χαρά κορίτσια είναι.
- Εμένα μου φαίνονται λίγο ψυλομύτες, είπε ο Ανδρέας, όλο νεύρα.
- Αντιθέτως, είναι πολύ καλά κορίτσια, απλώς η στολή που φοράνε για το σχολείο τις κάνει να φαίνονται έτσι.
- Κώστα, κάθε πότε παίζετε με αυτά τα κορίτσια; τον ρώτησα παρακολουθώντας το σχολικό να απομακρύνεται και τα κορίτσια να χάνονται στον κήπο της καινούργιας πολυκατοικίας.
- Αυτό το Σαββατοκύριακο έχουμε κανονίσει να έρθουν Κυριακή μεσημεράκι να παίξουμε. Ε, παιδιά, τι λέτε, θέλετε να έρθετε κι εσείς; ρώτησε ο Κώστας.
- Δηλαδή αν θέλουμε, του είπα, μπορούμε να έρθουμε από αυτή την Κυριακή, θα μας θέλουν, η μαμά σου τι θα πει, που θα μαζευτούμε όλοι στο σπίτι σου.
- Άκου, εκεί, γιατί να μην θέλουν τα κορίτσια να έρθουν κι άλλα παιδιά της ηλικίας μας, και η μαμά μου δεν έχει κανένα πρόβλημα, μόνο να μου πείτε σίγουρα για να της πω να μας φτιάξει από εκείνο το κέικ που είναι σαν σκάκι, καλά παιδιά, αν το φάτε θα ξετρελαθείτε, είναι μοναδικό σας λέω. Λοιπόν, τι λέτε, θα έρθετε; ξαναρώτησε ο Κώστας όλο αγωνία, κοιτώντας μας έναν προς έναν.
- Εντάξει, του είπαμε όλοι μαζί, τι ώρα να έρθουμε και τι να φέρουμε, μην κουράσουμε τη μαμά σου, είπε ο Γιάννης.
- Δεν την κουράζετε τη μαμά μου, ελάτε κατά τις τεσσεράμισι με πέντε, που θα έχει φύγει κι η αντηλιά, για να κάτσουμε έξω στον κήπο. Τέλεια θα περάσουμε και θα δείτε ότι και τα κορίτσια είναι πολύ καλή παρέα, μην ανησυχείτε καθόλου.
- Ωραία κανονίστηκε, είπε ο Λουκάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου