"Η Δεσποινίδα Ζήλια" - 38ο κεφάλαιο

- Άντε παιδιά αφού τα κανονίσαμε όλα, καιρός να πάμε και στο μάθημα, είπε ο Γιάννης.
Κατεβαίνοντας τις σκάλες, χαιρετίσαμε τη μαμά του Λουκά και την ευχαριστήσαμε για τις πορτοκαλάδες που μας κέρασε. Όλες οι βιταμίνες είναι ευπρόσδεκτες.
- Τι έγινε αγόρια, μας είπε η μαμά του Λουκά, τελείωσε η συνάντηση κορυφής ή να σας περιμένω και μετά τα αγγλικά;
- Όχι, κυρία Χριστίνα, μετά θα πάμε σπίτι μας να φάμε, σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση, αλλά να μην σας κουράζουμε, απάντησε ο Γιάννης, που ήταν τελευταίος.
- Κρίμα, είπε η κυρία Χριστίνα, κι εγώ τι θα τα κάνω δύο ταψιά λουκανικοπιτάκια;
- Μην ανησυχείτε, ξαναείπε ο Γιάννης, βάλτε τα σε αλουμινόχαρτο και δώστε τα αύριο στο Λουκά, να τα φάμε στο διάλειμμα.
- Εντάξει, Γιάννη, θα σας τα ετοιμάσω για το σχολείο αύριο, άντε καλό μάθημα τώρα και το μυαλό μέσα στο κεφάλι μας, έτσι; ξαναείπε η μαμά του Λουκά. Τελικά σκέφτηκα όλες οι μαμάδες του κόσμου είναι ίδιες και απαράλλακτες, απλώς μιλάνε διαφορετική γλώσσα η κάθε μια. Λες και βγαίνουν από την ίδια σχολή βρε παιδί μου, αιώνες τώρα ...
Στο φροντιστήριο ήμασταν όλο κέφι, το οποίο κατάφερε και μας το χάλασε η έκπληξη της Miss Sarah. Κοινώς γράψαμε διαγώνισμα, απροειδοποίητο, (πότε θα πάρει σύνταξη αυτή η γυναίκα, πότε, μάλλον ποτέ!). Ευτυχώς, που λίγο πολύ είχαμε διαβάσει όλοι μας, γιατί όποιος γράψει κάτω από 18 μαύρο φίδι που τον έφαγε. Η Miss Sarah τότε είναι στα καλύτερά της, αφού βάζει στον ταλαίπωρο που έγραψε κάτω από 18 να κάνει επανάληψη όχι μόνο την ύλη του τεστ που γράψαμε, αλλά και την ύλη του προηγούμενου τέστ, χαράς ευαγγέλια, για όποιον θέλει να περάσει ένα όμορφο εγγλέζικο απόγευμα, και, φυσικά, στο επόμενο μάθημα ξαναγράφει το διαγώνισμα, κάνοντας κι ένα τάμα στην κοντινή εκκλησία μας, μπας και τον ακούσει ο Θεός και καταφέρει και γράψει πάνω από 18 και γλιτώσει την τρίτη επανάληψη, και άρα και το τρίτο διαγώνισμα, αχ καλέ Miss Sarah, σήμερα όμως σας την φέραμε γιατί ήμασταν όλοι μα όλοι διαβασμένοι!