Ο Ανδρέας ακούγοντας τα λόγια της μαμάς αναθάρρησε. Στον κατασκότεινο ουρανό
του ξεπρόβαλλε μια, αχνή μεν αλλά ξεπρόβαλε οφείλουμε να παραδεκτούμε, ηλιαχτίδα
φωτός.
- Πάντως εδώ γύρω μαμά, είπε ο Ανδρέας, λίγο καχύποπτα, περνάει ένα σχολικό, το έχει δει κι ο Γιώργος, πες κι εσύ ρε Γιώργο, που παίρνει κάτι κοριτσάκια από την καινούργια πολυκατοικία. Ήθελα να' ξερα, είναι υποχρεωτικό όποιος μένει στην καινούργια πολυκατοικία να πηγαίνει σε ιδιωτικό σχολείο αναρωτήθηκε φωναχτά ο Ανδρέας.
- Αυτό το σχολικό που λες το έχω δει κι εγώ, δεν το έχει δει μόνο ο Γιώργος, είπε η μαμά. Αυτό το σχολείο που πάνε τα κοριτσάκια είναι αγγλικό, και τα παιδιά αυτά πάνε εκεί γιατί η μαμά τους είναι Αγγλίδα. Και φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό όποιος μένει στην καινούργια πολυκατοικία να πηγαίνει σχολείο σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο. Άλλωστε εσύ ο ίδιος είπες ότι ο συμμαθητής του Λουκά ο Κώστας μένει στην καινούργια πολυκατοικία, αλλά πηγαίνει στο δικό σας σχολείο.
Τότε πετάχτηκε εγώ και της είπα: Μαμά, όσες φορές τα έχω πετύχει στο δρόμο αυτά τα κοριτσάκια, συνήθως όταν πηγαίνουν στην Εκκλησία, γιατί δεν βγαίνουν και πολύ συχνά από το σπίτι τους, μιλάνε πολύ καλά ελληνικά, το ίδιο και η μαμά τους.
- Το ξέρω ότι μιλάνε πολύ καλά ελληνικά, είπε η μαμά μας, γιατί κι εγώ κανα δυό φορές που βρισκόμουν στο σούπερ μάρκετ, όταν είχαν πρωτοέρθει, με είχε ρωτήσει κάτι η μαμά τους, και ομολογώ ότι δεν κατάλαβα ότι δεν ήταν Ελληνίδα. Ακόμα κι η προφορά της στα ελληνικά που μιλήσαμε ήταν πάρα πολύ καλή. Όμως, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η μητρική τους γλώσσα είναι τα αγγλικά. Έξω μπορεί να μιλάνε ελληνικά, αλλά μέσα στο σπίτι τους είμαι σίγουρη ότι μιλάνε αγγλικά και μόνο αγγλικά. Αυτό σημαίνει μητρική γλώσσα. Να σου έρχεται αυθόρμητα να μιλήσεις στη γλώσσα που θεωρείς πιο εύκολη, χωρίς να χρειάζεται να σκεφτείς το λεξιλόγιο, το συντακτικό, πως θα πεις αυτό που θες να πεις, όπως εμείς στο σπίτι μας μιλάμε άνετα τα ελληνικά, γιατί τα ελληνικά είναι η μητρική μας γλώσσα. Άλλωστε αυτά τα κοριτσάκια ήρθαν μεγάλα στην Ελλάδα, από την Αγγλία και επειδή πήγαιναν σε αγγλικό σχολείο δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν ελληνικό σχολείο, κι ας μάθαιναν τα ελληνικά και στην Αγγλία, όταν ζούσαν εκεί. Αυτά τα κοριτσάκια μάθαιναν τα ελληνικά στην Αγγλία σε κάποιο φροντιστήριο, όπως εσείς μαθαίνετε τα αγγλικά στο φροντιστήριο.
- Για φαντάσου τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο κι εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι, είπε εντυπωσιασμένος ο Ανδρέας. Ο καθένας κάνει το δικό του, το οποίο είναι τελείως ανάποδο για κάποιον άλλο. Φοβερό!!! Τελικά ο κόσμος μας είναι ανάποδος, γενικότερα, είπε ο Ανδρέας, ο οποίος για κάποιο περίεργο λόγο, είχε ξαναβρεί το κέφι του, παρά το γεγονός ότι αιωρείτο το ενδεχόμενο να μην μπορεί να παίξει με τα καταπληκτικά και μοναδικά παιχνίδια του γιου του κ. Βήλια.
Βλέποντας η μαμά την καλύτερη διάθεση του Ανδρέα, τού έβαλε διπλή μερίδα μουσακά και μας είπε: “Ακούστε παιδιά, και στο σχολείο σας να μην έρθουν τα καινούργια γειτονόπουλα, θα μπορείτε να τα κάνετε παρέα μέσω του Κώστα, ο οποίος, όπως μου είπατε, μένει στην καινούργια πολυκατοικία. Συμβουλή μου είναι πάντως να ξεσκονίσετε λίγο καλύτερα τα αγγλικά σας, γιατί κάτι μου λέει ότι πολύ σύντομα θα σας φανούν πάρα πολύ χρήσιμα!”. Εγώ κατάλαβα που το πήγαινε η μαμά, ο Ανδρέας όμως συνεπαρμένος από όλες αυτές τις πληροφορίες το μόνο που κατάφερε να πει ήταν: “Καλά μαμά ο μουσακάς σου είναι καταπληκτικός. Το έφαγα όλο το κομμάτι, είδες;” κι έδειξε το πιάτο του το οποίο είχε γυαλίσει. Μετά γύρισε προς εμένα και με αγριοκοίταξε λέγοντας μου: “Άντε ρε Γιώργο τελείωνε έχουμε και Αγγλικά να διαβάσουμε για το απόγευμα, κι όπως είπε κι η μαμά μια επαναληψούλα δεν βλάπτει” και με σήκωσε από το τραπέζι άρον – άρον.
- Πάντως εδώ γύρω μαμά, είπε ο Ανδρέας, λίγο καχύποπτα, περνάει ένα σχολικό, το έχει δει κι ο Γιώργος, πες κι εσύ ρε Γιώργο, που παίρνει κάτι κοριτσάκια από την καινούργια πολυκατοικία. Ήθελα να' ξερα, είναι υποχρεωτικό όποιος μένει στην καινούργια πολυκατοικία να πηγαίνει σε ιδιωτικό σχολείο αναρωτήθηκε φωναχτά ο Ανδρέας.
- Αυτό το σχολικό που λες το έχω δει κι εγώ, δεν το έχει δει μόνο ο Γιώργος, είπε η μαμά. Αυτό το σχολείο που πάνε τα κοριτσάκια είναι αγγλικό, και τα παιδιά αυτά πάνε εκεί γιατί η μαμά τους είναι Αγγλίδα. Και φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό όποιος μένει στην καινούργια πολυκατοικία να πηγαίνει σχολείο σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο. Άλλωστε εσύ ο ίδιος είπες ότι ο συμμαθητής του Λουκά ο Κώστας μένει στην καινούργια πολυκατοικία, αλλά πηγαίνει στο δικό σας σχολείο.
Τότε πετάχτηκε εγώ και της είπα: Μαμά, όσες φορές τα έχω πετύχει στο δρόμο αυτά τα κοριτσάκια, συνήθως όταν πηγαίνουν στην Εκκλησία, γιατί δεν βγαίνουν και πολύ συχνά από το σπίτι τους, μιλάνε πολύ καλά ελληνικά, το ίδιο και η μαμά τους.
- Το ξέρω ότι μιλάνε πολύ καλά ελληνικά, είπε η μαμά μας, γιατί κι εγώ κανα δυό φορές που βρισκόμουν στο σούπερ μάρκετ, όταν είχαν πρωτοέρθει, με είχε ρωτήσει κάτι η μαμά τους, και ομολογώ ότι δεν κατάλαβα ότι δεν ήταν Ελληνίδα. Ακόμα κι η προφορά της στα ελληνικά που μιλήσαμε ήταν πάρα πολύ καλή. Όμως, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η μητρική τους γλώσσα είναι τα αγγλικά. Έξω μπορεί να μιλάνε ελληνικά, αλλά μέσα στο σπίτι τους είμαι σίγουρη ότι μιλάνε αγγλικά και μόνο αγγλικά. Αυτό σημαίνει μητρική γλώσσα. Να σου έρχεται αυθόρμητα να μιλήσεις στη γλώσσα που θεωρείς πιο εύκολη, χωρίς να χρειάζεται να σκεφτείς το λεξιλόγιο, το συντακτικό, πως θα πεις αυτό που θες να πεις, όπως εμείς στο σπίτι μας μιλάμε άνετα τα ελληνικά, γιατί τα ελληνικά είναι η μητρική μας γλώσσα. Άλλωστε αυτά τα κοριτσάκια ήρθαν μεγάλα στην Ελλάδα, από την Αγγλία και επειδή πήγαιναν σε αγγλικό σχολείο δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν ελληνικό σχολείο, κι ας μάθαιναν τα ελληνικά και στην Αγγλία, όταν ζούσαν εκεί. Αυτά τα κοριτσάκια μάθαιναν τα ελληνικά στην Αγγλία σε κάποιο φροντιστήριο, όπως εσείς μαθαίνετε τα αγγλικά στο φροντιστήριο.
- Για φαντάσου τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο κι εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι, είπε εντυπωσιασμένος ο Ανδρέας. Ο καθένας κάνει το δικό του, το οποίο είναι τελείως ανάποδο για κάποιον άλλο. Φοβερό!!! Τελικά ο κόσμος μας είναι ανάποδος, γενικότερα, είπε ο Ανδρέας, ο οποίος για κάποιο περίεργο λόγο, είχε ξαναβρεί το κέφι του, παρά το γεγονός ότι αιωρείτο το ενδεχόμενο να μην μπορεί να παίξει με τα καταπληκτικά και μοναδικά παιχνίδια του γιου του κ. Βήλια.
Βλέποντας η μαμά την καλύτερη διάθεση του Ανδρέα, τού έβαλε διπλή μερίδα μουσακά και μας είπε: “Ακούστε παιδιά, και στο σχολείο σας να μην έρθουν τα καινούργια γειτονόπουλα, θα μπορείτε να τα κάνετε παρέα μέσω του Κώστα, ο οποίος, όπως μου είπατε, μένει στην καινούργια πολυκατοικία. Συμβουλή μου είναι πάντως να ξεσκονίσετε λίγο καλύτερα τα αγγλικά σας, γιατί κάτι μου λέει ότι πολύ σύντομα θα σας φανούν πάρα πολύ χρήσιμα!”. Εγώ κατάλαβα που το πήγαινε η μαμά, ο Ανδρέας όμως συνεπαρμένος από όλες αυτές τις πληροφορίες το μόνο που κατάφερε να πει ήταν: “Καλά μαμά ο μουσακάς σου είναι καταπληκτικός. Το έφαγα όλο το κομμάτι, είδες;” κι έδειξε το πιάτο του το οποίο είχε γυαλίσει. Μετά γύρισε προς εμένα και με αγριοκοίταξε λέγοντας μου: “Άντε ρε Γιώργο τελείωνε έχουμε και Αγγλικά να διαβάσουμε για το απόγευμα, κι όπως είπε κι η μαμά μια επαναληψούλα δεν βλάπτει” και με σήκωσε από το τραπέζι άρον – άρον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου