ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ - 4ο μέρος

Ποιόν, λοιπόν, ωφελεί η αμφισβήτηση του Αγίου Φωτός εδώ στην Ελλάδα, όταν στο Ναό της Αναστάσεως στην ιερή πόλη των Ιεροσολύμων άνθρωποι από διαφορετικές θρησκείες συνυπάρχουν και συνεργάζονται κατά την τελετή αφής Αυτού; Γιατί, για να πάμε και στα αίτια της αμφισβήτησης, υπάρχουν στην Ελλάδα, στη χώρα με την βαθιά ορθόδοξη πίστη, αμφισβητίες του Αγίου Φωτός; Μήπως νομίζουν ότι με αυτό τον τρόπο γίνονται πιο μοντέρνοι, πιο θελκτικοί, με πιο ανοικτούς ορίζοντες; Και γιατί να θεωρείται η αμφισβήτηση ως μοντέρνα και να μην θεωρείται και η πίστη εξίσου μοντέρνα; Γιατί από τη μια η αμφισβήτηση της ελληνικής ιστορίας και της ορθόδοξης πίστης θεωρείται μοντέρνα και εκσυγχρονιστική, ενώ από την άλλη η γνώση της ελληνικής ιστορίας και η πίστη την ορθόδοξη ανατολική εκκλησία είναι ντεμοντέ, εκτός μόδας, και θεωρείται προσκόλληση στο παρελθόν; Μήπως όλοι όσοι πρεσβεύουν τέτοιες ιδέες δεν έχουν σκοπό να αφυπνίσουν όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι, αλλά να διαστρεβλώσουν και να υποθηκεύουν το ελληνικό και ορθόδοξο μέλλον  των παιδιών μας; Και δεν μπορώ να δεχτώ «θεωρίες συνομωσίας» του στυλ ότι η Ευρώπη μας θέλει ανιστόρητους και άθρησκους, γιατί όλα τα προηγμένα κράτη της Βόρειας Ευρώπης, εκεί που το χρέος είναι ογκοδέστατο και δυσθεώρητο (αλλά πάντα βιώσιμο …), αυτές οι χώρες είναι που κάνουν κουμάντο στις χώρες του Νότιας Ευρώπης που έχουν το 1/10 του χρέους τους, εξακολουθώντας να μαθαίνουν στα παιδιά τους όχι μόνο ιστορία και θρησκευτικά, αλλά και αρχαία ελληνικά, καθώς επίσης όχι μόνο υπάρχουν αλλά και εφαρμόζονται ειδικές πολιτικές για τους μετανάστες, οι οποίοι στις χώρες αυτές έχουν μηδενική εγκληματικότητα και πλήρη απορρόφηση στην κοινωνία υποδοχής, χωρίς να τίθενται θέματα τζαμιών, θρησκευτικών ή εθνικών μειονοτήτων και άλλων ολέθριων εσωτερικών αλλά και εξωτερικών πολιτικών, όπως γίνεται αιώνες τώρα εντός της ελληνικής επικράτειας.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των προηγμένων λαών της Βόρειας Ευρώπης δεν έχουμε παρά να ενισχύσουμε την εκμάθηση της ελληνικής ιστορίας και της ορθόδοξης πίστης, μιας πίστης η οποία έμαθε στην ανθρωπότητα τις έννοιες της ανεξιθρησκείας, της ελευθερίας σκέψης, γνώσης και έκφρασης, τη διαφορετικότητα, την ισότητα των ανθρώπων ανεξαρτήτου φύλου, χρώματος επιδερμίδας, θρησκείας, γλώσσας ή άλλων διαφορών. Μόνο αν οι αρχές αυτές οικειοποιηθούν και από τους αυτόχθονες αλλά και από τους κάθε λογιών μετανάστες και πρόσφυγες το όραμα της μιας και μοναδικής Ευρώπης θα μπορέσει να γίνει πραγματικότητα, διαφορετικά δεν θα υπάρχει μια Ευρώπη δύο ή τριών ταχυτήτων, αλλά ένας κόσμος πολλών, διαφορετικών και, δυστυχώς, αντιμαχόμενων μεταξύ τους πραγματικοτήτων. Νομίζω, ότι κάτι τέτοιο δεν το θέλει ούτε ο μουσουλμάνος, ούτε ο βουδιστής, ούτε ο ινδουιστής, ούτε ο προτεστάντης, ούτε ο καθολικός, ούτε ο ορθόδοξος, ούτε ο ειδωλολάτρης, ούτε κανένας από τους αιρετικούς. Καλώς ή κακώς η Ελλάδα έχει μια μακραίωνη ιστορία, έναν περίλαμπρο πολιτισμό και μια παγκόσμια θρησκεία, αυτό που της λείπει είναι η τόλμη να μάθει να στηρίζεται στα πόδια της και όχι στα δεκανίκια των ξένων, όποιοι κι αν είναι αυτοί οι ξένοι.