ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

Σύμφωνα με τα Μηναία της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη στη μνεία του ιερού ευαγγελίου όπου αναφέρεται η δριμύτατη καταγγελία εναντίον του Ιησού Χριστού κατά των θρησκευτικών αρχόντων του Ισραήλ, των Γραμματέων και των Φαρισαίων, και στην παραβολή των δέκα παρθένων.

Στον Όρθο διαβάζεται από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κεφ. 22,15 – 23, 39) η καταδίκη των Φαρισαίων. Στην Ακολουθία συνεχίζεται η ανάγνωση από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου όπου γίνεται λόγος για το Τέλος.

Κατά την ημέρα αυτή διαβάζονται δύο παραβολές, των δέκα παρθένων και των ταλάντων. Σύμφωνα με την πρώτη παραβολή, δέκα παρθένες βγήκαν να υποδεχθούν τον Νυμφίο κάποιο βράδυ. Και οι δέκα κρατούσαν από ένα λυχνάρι, αλλά μόνο οι πέντε είχαν φροντίσει να πάρουν επιπλέον λάδι, σε περίπτωση που το χρειαστούν. Αυτές οι πέντε ήταν και οι γνωστικές. Ο Νυμφίος άργησε να έρθει και οι δέκα παρθένες κοιμήθηκαν. Αργά τη νύχτα ακούστηκε μια φωνή «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυχτός». Τότε αυτές έτρεξαν για να τον προϋπαντήσουν, αλλά είδαν ότι το λάδι στα λυχνάρια είχε καεί. Οι πέντε γνωστικές που είχαν προνοήσει για παραπάνω λάδι πήγαν να τον συναντήσουν, οι υπόλοιπες πέντε, οι μωρές, οι άμυαλες δηλαδή, έχασαν την ευκαιρία αφού τα λυχνάρια τους ήταν σβηστά. Ο Ιησούς απάντησε ότι έτσι είναι και η Βασιλεία των Ουρανών, εννοώντας ότι όποιος φροντίσει από πριν για την ψυχή του θα εισέλθει στο Βασίλειο του Νυμφίου.

Η δεύτερη παραβολή είναι αυτή των ταλάντων, σύμφωνα με την οποία υπήρχε κάποτε ένας άρχοντας ο οποίος θα πήγαινε ένα μακρινό ταξίδι. Πριν φύγει κάλεσε τους τρεις υπηρέτες του και τους έδωσε μερικά τάλαντα. Στον πρώτο υπηρέτη έδωσε πέντε τάλαντα, στον δεύτερο έδωσε μόνο δύο και στον τρίτο έδωσε μόνο ένα. Όταν γύρισε από το ταξίδι τούς κάλεσε και ζήτησε να του πουν τι είχαν κάνει τα χρήματα που τους είχε δώσει. Ο πρώτος μετά από σκληρή εργασία είχε καταφέρει να τα διπλασιάσει, και έτσι επέστρεψε στον κύριό του δέκα τάλαντα. Το ίδιο είχε κάνει και ο δεύτερος υπηρέτης, ο οποίος επέστρεψε τέσσερα τάλαντα. Ο τρίτος όμως υπηρέτης καθ’ όλο το διάστημα της απουσίας του αφέντη του δεν είχε εργαστεί καθόλου, γιατί ένιωθε αδικημένος επειδή είχε πάρει μόνο ένα τάλαντο. Έτσι, επιστρέφοντας ο κύριός του ο υπηρέτης τού έδωσε πίσω το ένα τάλαντο εκφράζοντας την αδικία που είχε υποστεί. Ο κύριος πήρε αυτό το τάλαντο και το έδωσε στον πρώτο υπηρέτη. Με αυτή την παραβολή ο Ιησούς θέλει να μας διδάξει ότι οι άνθρωποι πρέπει να καλλιεργούν τα χαρίσματα που τους δίνει ο Θεός όχι μόνο για το δικό τους καλό αλλά και για το καλό του συνόλου.

Στον εσπερινό της Μεγάλης Τρίτης ακούγεται ένα από τα ωραιότερα τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνογραφίας μας, το τροπάριο της Κασσιανής, υμνογράφος του οποίου είναι η ίδια η Κασσιανή, η οποία ήταν μια μοναχή της Βυζαντινής εποχής, προικισμένη με το χάρισμα να γράφει εκπληκτικούς στίχους.

Τη Μεγάλη Τρίτη οι νοικοκυρές καθαρίζουν το σπίτι, φτιάχνουν τα πασχαλινά κουλουράκια και τα τσουρέκια.