Τρίτο Κεφάλαιο - 1ο μέρος

Με το πρώτο φως της ημέρας σηκώθηκε από το κρεβάτι του γεμάτος όρεξη. Όρεξη για ένα καλό πρωινό και όρεξη για την ηλιαχτίδα του.

-         Αχ τι ωραίο όνειρο ήταν αυτό που είδα, μονολογούσε καθώς έπινε το γάλα του. Τι ωραία, θα πάρω το γυάλινο κουτάκι μου κι όλες οι ηλιαχτίδες θα θέλουν να μπουν μέσα σε αυτό. Όμως, εγώ θέλω μόνο μια, και φυσικά θα την αφήνω τα πρωινά να παίζει με τις υπόλοιπες ηλιαχτίδες για να μην σβήσει το φως της ποτέ.

Σήμερα η γειτονιά του τού φαινόταν διαφορετική, ίσως, λιγάκι πιο φωτεινή. Μπα, ήταν πολύ φωτεινή, όχι μόνο από τις ηλιαχτίδες αλλά και από την πολύ καλή διάθεση του επιστήμονά μας. Τι όμορφο που είναι το δάσος το πρωί. Το γρασίδι έχει αυτό το ζωντανό πράσινο χρώμα σαν του σμαραγδιού. Τα λουλούδια ξυπνάνε και σηκώνουν τα κεφαλάκια τους για να τα ζεστάνει το πρωινό φως του ήλιου. Ο επιστήμονάς μας τώρα προχωρούσε με πιο γοργό βήμα, ανυπομονούσε να πιάσει την ηλιαχτίδα του. Ούτε που κατάλαβε για πότε έφτασε στο δάσος του. Αυτή η ομορφιά του δάσους με τις ηλιαχτίδες να το ζεσταίνουν παντού ήταν συναρπαστική. Η φύση φοράει τα καλά της το πρωί. Όπου κι αν γυρνούσε το βλέμμα του έβλεπε ηλιαχτίδες. Διάλεξε ένα ωραίο βράχο κι εκεί έβγαλε από μια υφασμάτινη τσάντα το γυάλινο κουτάκι του προσεκτικά, για να μην σπάσει. Μετά το εναπόθεσε δίπλα στο βράχο του και περίμενε να το δουν οι ηλιαχτίδες του και να το θαυμάσουν. Όση ώρα βρισκόταν το γυάλινο κουτάκι του κάτω εκεί κοντά στη ρίζα του βράχου, αυτός είχε βγάλει το σημειωματάριό του και σημείωνε κάποιες ιδέες, τις οποίες ήθελε να δοκιμάσει το βράδυ στο εργαστήριό του, το οποίο σήμερα το βράδυ θα είχε φως, πολύ φως. Και συνεπαρμένος όπως ήταν σημείωνε και σημείωνε και σημείωνε, ώσπου κάποια στιγμή τελείωσε το σημειωματάριό του. Τότε θυμήθηκε το γυάλινο κουτάκι του. Γύρισε να δει τι είχε συμβεί, πόσες ηλιαχτίδες είχαν μπει μέσα σε αυτό. Παίρνοντας το κουτάκι στα χέρια του αυτό που είδε δεν του άρεσε καθόλου.

-         Περίεργο σκέφτηκε. Όμως, κοιτώντας γύρω του αντιλήφθηκε ότι οι ηλιαχτίδες είχαν αρχίσει και αχνοφένονταν. Ο ήλιος είχε αρχίσει το δικό του ταξίδι προς τη δύση. Χωρίς να το καταλάβει, είχε περάσει πολύ ώρα σημειώνοντας και ίσως οι ηλιαχτίδες να μπήκαν και τελικά να βγήκαν. Πήρε το κουτάκι του και γύρισε στο σπίτι. Αύριο θα άφηνε το σημειωματάριό του στο σπίτι και θα ασχολιόταν πιο σοβαρά με τις ηλιαχτίδες. Δεν πειράζει για σήμερα. Πέρασε πολύ ωραία στο δάσος και οι ιδέες του στο σημειωματάριό του ήταν μοναδικές. Αλλά δεν φοβόταν πια μην τις χάσει, γιατί τώρα τις είχε σημειώσει. Γύρισε στο σπίτι και έπεσε κατευθείαν για ύπνο έτσι κουρασμένος όπως ήταν.