ΕΝΙΑΙΑ ΤΙΜΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

     Σήμερα, στους Παραμυθούληδες, θα κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα από τα παραμύθια και θα ασχοληθούμε με μια ολοσέλιδη ανακοίνωση εκ μέρους της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ (Ζαλόγγου 9, στην Αθήνα, τηλ, 210-38.01.630) που διάβασα στην ATHENS VOICE, στο φύλλο της 13-19 Μαρτίου 2014,  και συγκεκριμένα στη σελίδα 19, σχετικά με την ΕΝΙΑΙΑ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. Προς το παρόν, παραθέτω επακριβώς την ανακοίνωση, όπως αυτή παρουσιάστηκε στο συγκεκριμένο φύλλο:

«Εξοντώνουν το ελληνικό βιβλίο.

Καταστρέφουν τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η ενιαία τιμή ουσιαστικά καταργείται από την κυβέρνηση.

Ο περιορισμός της ισχύος του νόμου μόνο στα λογοτεχνικά βιβλία και μόνο για την πρώτη έκδοση είναι εμπαιγμός. Με τη ρύθμιση αυτή από τη μια μεριά δεν απομένει ούτε το 10% των βιβλίων και από την άλλη υιοθετείται κάτι ανεφάρμοστο (ποιος θα πει ποια είναι λογοτεχνικά βιβλία και ποια όχι;).

Γιατί σε όλη σχεδόν την Ευρώπη (Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία κτλ) και σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα κτλ ισχύει η ενιαία τιμή και στην Ελλάδα καταργείται; Ποτέ δεν απάντησε στο ερώτημα αυτό η κυβέρνηση. Μήπως δεν τη νοιάζει η μόρφωση των παιδιών μας, ο πολιτισμός μας, η ιστορίας μας, η γλώσσας μας;

Τι μας περιμένει μετά την κατάργηση της ενιαίας τιμής;

Θα επικρατήσουν οι λίγες αλυσίδες, θα εισβάλουν τα ξένα δικτυακά μονοπώλια, θα κλείσουν τα μικρά βιβλιοπωλεία – εστίες πολιτισμού, οι εκδότες, υποχείρια των αλυσίδων, θα εκδίδουν μόνο τα best sellers, η σοβαρή λογοτεχνία, η ποίηση, το δοκίμιο, η επιστήμη, τα σημαντικά παιδικά βιβλία και γενικά όλα τα ποιοτικά βιβλία θα συρρικνωθούν μέχρι εξαφανίσεως. Ο Έλληνας συγγραφέας σπάνια θα βρίσκει εκδότη και ο νόμος για τα πνευματικά δικαιώματα θα καταστεί ανενεργός, αφού στηρίζεται στην ενιαία τιμή.

Αυτό επιζητά η κυβέρνηση και η τρόικα;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλιας και όλα σχεδόν τα κόμματα δηλώνουν υπέρ της ενιαίας τιμής. Συγκεκριμένα δηλώσεις έκαναν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Α. Τσίπρας, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ε. Βενιζέλος, ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κ. Φ. Κουβέλης, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ κ. Δ. Κουτσούμπας και 571 άνθρωποι του πνεύματος και συγγραφείς.

Γιατί η κυβέρνηση τους αγνοεί;

Τη Δευτέρα 17 Μαρτίου στις 18:00 στο Θέατρο Ακροπόλ όλοι μαζί ενώνουμε τις δυνάμεις μας για το βιβλίο

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ»

            Αυτή είναι επακριβώς η ανακοίνωση της Ένωσης Ελληνικού Βιβλίου, όπως αυτή εμφανίζεται στην 19^η σελίδα του δωρεάν περιοδικού ATHENS VOICE της εβδομάδας 13-19 Μαρτίου 2014. Η ενιαία τιμή βιβλίου, από την πρώτη στιγμή που μπήκε σε ισχύ, ενδυνάμωσε το βιβλίο, όχι μόνο το ελληνικό, ή το λογοτεχνικό, ή το επιστημονικό, αλλά όλα τα είδη βιβλίου. Μέσα σε αυτήν την άσχημη οικονομική συγκυρία, την οποία βιώνουμε όλοι μας, σε όποιο τομέα κι αν εργαζόμαστε (εγώ προσωπικά απολύθηκα από τη δουλειά μου μετά από 12 χρόνια εργασίας και αυτή τη στιγμή διανύω τον 4^ο χρόνο της ανεργίας μου και με μηδενική προοπτική για εύρεση εργασίας) το βιβλίο ξεκίνησε να αποτελεί τη μοναδική ίσως παρέα μας, καθώς όλες οι άλλες «διασκεδάσεις» ήταν και είναι λίγο πολύ απλησίαστες.

            Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, μού άρεσε να διαβάζω βιβλία, ιστορικά, διπλωματικής ιστορίας, κλασικής λογοτεχνίας. Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του Ιουλίου Βερν, της Πηνελόπης Δέλτα, της Ζώρζ Σαρρή κι άλλων πολλών, για την εποχή μου, παιδικών συγγραφέων. Μετά κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο Πανεπιστήμιο, μαζί με τα πανεπιστημιακά συγγράμματα (είμαι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, μπήκα από προσωπικό ενδιαφέρον στη συγκεκριμένη σχολή κι ήταν η πρώτη μου επιλογή και δεν το μετάνιωσα, ούτε το μετανιώνω, φυσικά), ένα αρκετά μεγάλο μέρος του μισθού μου πήγαινε στην αγορά βιβλίων. Κατά μέσο όρο αγόραζα δύο με τρία βιβλία την εβδομάδα, τα οποία διάβαζα απ’ αρχής μέχρι τέλους και μετά αγόραζα τα βιβλία της επόμενης εβδομάδας. Μετά γράφθηκα στη βιβλιοθήκη του Δήμου Αθηναίων, που είναι δανειστική βιβλιοθήκη και κάπως μειώθηκε το κόστος των δικών μου βιβλίων, αλλά και πάλι επειδή σε αυτού του είδους τις βιβλιοθήκες δεν βρίσκεις πάντα αυτό που θέλεις, εξακολούθησα να αγοράζω βιβλία, αυτή τη φορά, με ρυθμό τρία με τέσσερα το δεκαπενθήμερο. Τα τέσσερα χρόνια της ανεργίας μου έχω διαβάσει όλα τα βιβλία που έχουν βραβευθεί με Νόμπελ Λογοτεχνίας. Έχω διαβάσει σχεδόν όλους τους Έλληνες κλασικούς συγγραφείς και συνεχίζω ακάθεκτη.

            Όταν απέκτησα ήδη την πρώτη κόρη μου, κι η αγορά του ποιοτικού παιδικού βιβλίου είχε αναπτυχθεί αρκετά, το πρώτο δώρο που έκανα στην κόρη μου ήταν ένα πανέμορφο παιδικό βιβλίο, το οποίο μέσα είχε κομμάτια από διάφορα υφάσματα, διάφορα είδη χαρτιών κι άλλων υλικών. Ένα βιβλίο, το οποίο έχει λιώσει στην κυριολεξία από τα χεράκια της δεύτερης κόρης μου. Χαίρομαι όταν βλέπω τα παιδιά μου να παίρνουν βιβλία από το βιβλιοθηκάκι που έχουν στο δωμάτιό τους και χαίρομαι ακόμα περισσότερο όταν τα παιδιά μου μού ζητάνε για δώρο κάποιο παιδικό λογοτεχνικό βιβλίο, το οποίο τούς έχει συστήσει η δασκάλα τους. Τώρα κάθε βράδυ, τα ίδια μου τα παιδιά, μου ζητάνε μετά το δικό μας παραμύθι να τους διαβάσω, έστω και 4-5 σελίδες από ένα βιβλίο, που η κάθε μια έχει επιλέξει για τον εαυτό της. Έτσι, κάθε μα κάθε βράδυ, αυτήν την εβδομάδα διαβάζουμε το 3^ο κεφάλαιο από τις «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα» αλλά και κλασικά παραμυθάκια για να τα ακούει η μικρή μου κόρη. Αυτό που έχω να παρατηρήσω είναι, ( και καλά η μεγάλη μου κόρη είναι 10 χρονών και καταλαβαίνει πολύ περισσότερα πράγματα από το βιβλίο του Ιουλίου Βερν), ότι η μικρή μου κόρη, η οποία είναι τεσσεράμισι χρονών, κάθεται πιο ήσυχα και είναι πιο αφοσιωμένη όταν διαβάζουμε Ιούλιο Βερν παρά στα τρία γουρουνάκια ή τη Χιονάτη. Τα παιδιά μας, λοιπόν, αναγνωρίζουν τα καλά αναγνώσματα και τα εκτιμούν.

Η ενιαία τιμή βιβλίου, εμένα προσωπικά μού έλυσε τα χέρια, καθώς είχα τη δυνατότητα να τους αγοράσω όποιο παιδικό βιβλίο ήθελαν. Κατεβαίναμε ένα Σάββατο το μήνα σε κεντρικό παιδικό βιβλίο και αγοράζαμε τα βιβλία του μήνα, τα οποία διαβάζαμε κάθε βράδυ. Αλλά και πριν, που η μεγάλη μου κόρη ήταν 3-4 ετών, προτιμούσα να της πάρω ένα βιβλίο για δώρο, παρά κάποια χαζή κούκλα ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι με διάρκεια ζωής το πολύ δύο μέρες, καθώς την τρίτη μέρα το είχαν διαλύσει, κυριολεκτικά!!!. Σημειωτέον, ότι η μεγάλη μου κόρη, η οποία τώρα, βέβαια, διαβάζει με άνεση λογοτεχνικά βιβλία, όταν είναι να παίξουν με τη μικρή, μετά από λίγο, όταν στο σπίτι επικρατεί μια …ύποπτη ησυχία, κάθεται μαζί με την μικρή και της διαβάζει όλα της τα παραμύθια από την αρχή. Και μόνο αυτή η εικόνα εμένα με γεμίζει πολύ χαρά. Άλλωστε, ακόμα και σε ένα πάρτυ που μας είχαν καλέσει από το Προνήπιο της δεύτερης κόρης μου, στον πιτσιρικά πήρα ένα καταπληκτικό βιβλίο, αγορίστικο, με εικόνες που ξεπετάγονται από μέσα, το οποίο εκτίμησε δεόντως η μητέρα του, καθώς όλοι της είχαν φέρει παιχνιδάκια.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι το βιβλίο ήταν, είναι και θα είναι πάντα η καλύτερη συντροφιά του ανθρώπου, και επειδή εμείς οι Έλληνες έχουμε πολύ καλή σχέση με το βιβλίο, καλό θα ήταν να μας αφήσουν ήσυχους να ζήσουμε με αυτή τη … σχέση μας.

Τέλος, για τους φίλους των Παραμυθούδηλων, θα υπάρξουν δύο επαναληπτικές αναρτήσεις του Πρώτου Παραμυθιού μας.