Έκτο Κεφάλαιο

Περασμένα μεσάνυχτα πια κι ο ουρανός, επιτέλους, φωτίστηκε και πάλι από χιλιάδες αστεράκια που έκαναν τα εκπληκτικά ακροβατικά τους στον ουρανό, αφήνοντας πίσω τους πολύχρωμα χνάρια. Ο ουρανός χρωματίστηκε με τόσο ωραία χρώματα για πρώτη φορά! Σιγά – σιγά άρχισαν να γεμίζουν τα μικρά του βαζάκια, τα οποία είχε αραδιάσει σε όλο τον κήπο, με μικρά αστεράκια. Όπου κι αν γύριζες τα μάτια σου έβλεπες παντού γυάλινα βαζάκια: στην πίσω αυλή, στην ταράτσα του σπιτιού του, ατα περβάζια των παραθύρων του. Όμως, η μαγεία δεν ήταν μόνο στις καταπληκτικές βουτιές που έκαναν τα αστέρια για να μπουν στα μικρά βαζάκια, αλλά στα φανταστικά τους σχέδια στον ουρανό, που το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο! Η μαγεία βρισκόταν στους μοναδικούς συνδυασμούς χρωμάτων των διαφόρων αστεριών, όπου κάθε φορά που ενώνονταν δημιουργούσαν κι άλλα χρώματα, πιο πολλά χρώματα, πιο πρωτότυπα χρώματα. Δημιουργούσαν καινούργια χρώματα, τα οποία δεν είχε ξαναδεί μάτι ανθρώπου!

Κι επίσης, ακούγονταν παντού γέλια και χαρές. Πρέπει εκεί ψηλά στον ουρανό το πάρτυ να είχε πάρει … φωτιά. Χαρούμενες φωνούλες ακούγονταν κάθε φορά που ένα αστεράκι κουτουλούσε με ένα άλλο και δημιουργούσαν μαζί ένα καινούργιο χρώμα, χρωματίζοντας τον ουρανό. Μετά έπεφταν με μια καταπληκτική βουτιά σε κάποιο γυάλινο βαζάκι, χρωματίζοντάς το με το δικό τους διαφορετικό και μοναδικό χρώμα. Κανένα βαζάκι δεν είχε το ίδιο χρώμα με κάποιο άλλο!!!

Εκείνο το βράδυ, ήταν το πρώτο βράδυ, κατά το οποίο στη γειτονιά του γινόταν πολύς σαματάς. Τόσος πολύς σαματάς που ο κόσμος αναγκάστηκε να βγει από τα σπίτια του για να δει από πού ερχόταν αυτό το χρωματιστό φως και ποιος έβγαζε αυτές τις φωνές. Δεν ήταν άσχημες φωνές, ήταν χαρούμενες φωνές, αλλά ξέρετε πώς είναι η περιέργεια των ανθρώπων, και, κυρίως, των γειτόνων! Πρώτη φορά άκουγαν τέτοιου είδους φωνές στη γειτονιά τους και μάλιστα μές τη νύχτα. Μα, καλά αναρωτιόντουσαν ποιος είχε όρεξη για πάρτυ βραδιάτικα…

Εκείνο το βράδυ όλοι οι γείτονες του επιστήμονά μας βγήκαν έξω από τα σπίτια τους και καθώς χάζευαν το μοναδικό πανηγύρι που γινόταν στο νυχτερινό ουρανό, μετά ακολουθούσαν τις βουτιές των αστεριών, οι οποίες κατέληγαν στο σπίτι του γείτονά τους. Μόλις έφτασαν κοντά στο σπίτι του δεν πίστευαν στα μάτια τους. Ολόκληρο το σπίτι του επιστήμονάς μας φωτιζόταν από … μέσα, σαν να είχε πάρει φωτιά. Ναι, καλά διαβάσατε! Το φως ερχόταν μέσα από το σπίτι. Αυτό τους έκανε τρομερή εντύπωση. Ο επιστήμονάς μας καθόταν στην καρέκλα του στη βεράντα … άνετος, σαν να το είχε δει αυτό το θέαμα χιλιάδες φορές στη ζωή του (επιστήμονας ήταν άλλωστε, ήξερε περισσότερα πράγματα!) και παρακολουθούσε μια το χορό των αστεριών στον ουρανό, μια τις φοβερές βουτιές τους στα γυάλινα βαζάκια του, και μια τους περίεργους γείτονές του, οι οποίοι κοίταγαν άφωνοι το σπίτι του που φωτιζόταν … από μέσα. Και δεν ήταν το φως του ήλιου, αφού ήταν βράδυ, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

Τότε ένας από αυτούς πήρε το θάρρος και μπήκε μέσα στον κήπο του σπιτιού του επιστήμονα.

-         Τι συμβαίνει; ρώτησε ο γείτονας τον επιστήμονα

-         Δεν είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει; απάντησε ο επιστήμονας.

-         Ναι, αλλά πως το κάνεις; Ξαναρώτησε ο γείτονας.

-         Δεν το κάνω εγώ. Το κάνουν τα αστέρια του ουρανού. Αυτά το ξεκίνησαν κι εγώ απλώς τα βοηθάω να μας χαρίσουν το φως τους αυτή τη σκοτεινή βραδιά, είπε ο επιστήμονας χαρούμενος.

-         Το σπίτι σου πως έχει φως; Μπορώ να έχω κι εγώ φως στο σπίτι μου; Ρώτησε ο γείτονας τον επιστήμονα.

Ο επιστήμονας πήρε ένα βαζάκι από τον κήπο του και του το έδωσε.

- Παρ’ το, του είπε, και πήγαινέ το στο σπίτι σου.

Ο γείτονας πήρε το βαζάκι που του έδωσε και πήγε γρήγορα στο σπίτι του, που ήταν ακριβώς δίπλα από το σπίτι του επιστήμονα και με το που τοποθέτησε το βαζάκι του στο τραπέζι του σαλονιού, φωτίστηκε όλο το δωμάτιο, η κουζίνα, το χωλ και η σκάλα που οδηγούσε στον πάνω όροφο του σπιτιού. Μόλις είδαν κι άλλοι αυτό το καταπληκτικό θέαμα, πήγαν κι αυτοί και ζήτησαν από ένα βάζο με αστεράκι μέσα από τον επιστήμονα, κι αυτός τούς το έδωσε πολύ ευχάριστα. Άλλωστε γι’ αυτό είχε φτιάξει τόσα πολλά βάζα. Δεν ήταν όλα για το δικό του σπίτι.

Όλοι, λοιπόν, στη γειτονιά πήραν από ένα βαζάκι και το έβαλαν στο σπίτι τους, κι αμέσως όλα τα σπίτια φωτίστηκαν. Φωτίστηκαν όλα τα σπίτια της γειτονιάς, κι όποιος τα έβλεπε από τον ουρανό ήταν να υπήρχαν αστεράκια στη Γη. Το θέαμα από ψηλά ήταν τόσο  ωραίο, που τα αστεράκια, βλέποντας από ψηλά στον ουρανό πόσο όμορφη είχε γίνει η γειτονιά του επιστήμονά μας από τα φωτισμένα βαζάκια του, έκαναν ακόμα πιο τρελά σχέδια και δημιουργούσαν ακόμα πιο περίεργα χρώματα. Και για να ευχαριστήσουν τον επιστήμονα για την καταπληκτική ιδέα του έγραψαν με τις ουρές τους στον ουρανό το όνομά του, το όνομα της καινούργιας του ανακάλυψης: Μπιρελότα!!! Τότε όλοι οι γείτονες χειροκρότησαν τον κύριο Μπιρελότο, τον πιο έξυπνο και καλό επιστήμονα της πόλης τους. Από τότε, κάθε φορά που βράδιαζε, τα αστεράκια φώτιζαν μέσα από τα βαζάκια του κυρίου Μπιρελότου, τα σπίτια των ανθρώπων.

Σε λίγο καιρό, ο κύριος Μπιρελότος είχε φτιάξει λίγο πιο μεγάλα βαζάκια για να φωτίζονται και οι δρόμοι που ενώνουν τα σπίτια της γειτονιάς του. Κι έτσι μετά από πολύ καιρό φωτίστηκαν κι άλλα σπίτια, κι άλλες γειτονιές, κι άλλες πόλεις, και τα αστεράκια, κάθε φορά που έβλεπαν κι άλλα σπίτια, κι άλλες γειτονιές, κι άλλες πόλεις με φως έκαναν τρελό γλέντι ψηλά στον ουρανό, έφτιαχναν καινούργια σχέδια και χρώματα, τραγουδούσαν και φώναζαν δυνατά από τη χαρά τους, με αποτέλεσμα να ακούγονται όλο και πιο μακριά.

Αυτόν τον χορό των αστεριών βλέπουμε κι εμείς ψηλά στον ουρανό και τα όμορφα σχέδια και τα καταπληκτικά χρώματα των μπιρελότων δεν είναι τίποτα άλλο παρά αστεράκια που κουτουλάνε μεταξύ τους. Όσο για τον θόρυβο που κάνουν, αυτός δεν πρέπει να μας τρομάζει, γιατί δεν είναι τίποτα άλλο από τις χαρούμενες φωνούλες των αστεριών, όταν κάνουν όλα αυτά κόλπα. Έτσι, την επόμενη φορά που θα δούμε χρώματα και σχέδια στον ουρανό, και θα ακούσουμε κάποιον … μικρό θορυβούλη, εμείς δεν θα τρομάξουμε, γιατί τώρα, πια, ξέρουμε ότι τα αστεράκια, όταν έχουν πάρτυ στον ουρανό γίνονται Μπιρελότα και φωτίζουν όχι μόνο τον ουρανό αλλά και ολόκληρη τη Γη!!!

ΤΕΛΟΣ