25η ΜΑΡΤΙΟΥ: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ

Σήμερα, στους Παραμυθούληδες, θα κάνουμε μια αναφορά στην 25^η Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία εορτάζει και η Εκκλησία μας αλλά και το Έθνος μας, αποδεικνύοντας ότι η Εκκλησία και ο Ελληνικός Λαός είναι δύο μεγέθη άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Ως θρησκευτική εορτή, την 25^η Μαρτίου, Άγγελος Κυρίου κατέβηκε στην Παναγία για να της μεταφέρει το χαρμόσυνο μήνυμα ότι θα φέρει στον κόσμο τον Σωτήρα Ιησού Χριστό. Σημαντικότατη εορτή για την Εκκλησία μας μιας και με το χαρμόσυνο αυτό μήνυμα δίνεται από τον Θεό η υπόσχεση για τη σωτηρία του ανθρώπου επί Γης. Μια υπόσχεση πιο δυνατή και από το ουράνιο τόξο, το οποίο εμφανίστηκε μετά τον κατακλυσμό του Νώε, με το οποίο ο Θεός επισφράγισε την υπόσχεσή του ότι δεν θα καταστρέψει άλλη φορά το ανθρώπινο γένος.

Εκτός, όμως, από μεγάλη θρησκευτική εορτή η 25^η Μαρτίου είναι και μεγάλη εθνική εορτή, κατά την οποία ξεκίνησε στην Πελοπόννησο η ελληνική επανάσταση εναντίον της οθωμανικής κυριαρχίας. Οι Τούρκοι καταδυνάστευαν τους Έλληνες για 400 χρόνια. Χρόνια δύσκολα και οικονομικά αλλά και κοινωνικά, καθώς επί 4 συνεχείς αιώνες οι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν αλώβητο το ελληνικό ύφος και ήθος τους βοηθούμενοι αρκετά από την Εκκλησία. Σε όλους μας είναι γνωστό το «Κρυφό Σχολειό», στο οποίο με κίνδυνο της ζωής τους ιερείς αλλά και μαθητευόμενοι μάθαιναν γραφή και ανάγνωση από εκκλησιαστικά βιβλία, καθώς ο Τούρκος κατακτητής είχε απαγορεύσει τη διδασκαλία στα Ελληνόπουλα με οποιονδήποτε τρόπο. Επειδή, όμως, ο Έλληνας είναι γνωστός για το δαιμόνιό του, βρήκε τη λύση και τα εκκλησιαστικά βιβλία έδωσαν τη θέση τους στα σχολικά βιβλία και κράτησαν υψηλό το φρόνημα των Ελλήνων παιδιών.

Η 25^η Μαρτίου, λοιπόν, τιμάται σε όλη την Ελλάδα με μαθητικές παρελάσεις στους κατά τόπους δήμους, αλλά και με τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία λαμβάνει χώρα στην Αθήνα ανήμερα της επετείου. Είναι όμως και μια ευκαιρία για τα πιο μικρά παιδάκια μας να μάθουν έστω και αυτά που μπορούν να χωρέσουν στο μυαλουδάκι τους, όπως είναι τραγουδάκια και ποιηματάκια για αυτήν την ημέρα. Πασίγνωστο είναι το:

«Ως πότε παλλικάρια

θα ζούμε στα στενά,

μονάχοι σα λιοντάρια

στις ράχες, στα βουνά;»

ποιηματάκι, το οποίο έμαθε με την πρώτη ολόκληρη η τάξη του προνήπιου, στο οποίο πάει η μικρή μου κόρη και το λέει, όλο περηφάνια, κουνώντας τα χεράκια της και φωνάζοντας με όλη της τη δύναμη από την Παρασκευή που τους το έμαθε η δασκάλα τους.

            Επίσης, ο εορτασμός της 25^η Μαρτίου δίνει πολλές ευκαιρίες στα παιδάκια αυτής της ηλικίας να χρωματίσουν τους ήρωες της Επανάστασης, ή την εικόνα όπου Άγγελος Κυρίου δίνει το κρίνο στην Παναγία, να φτιάξουν σημαίες, τσολιαδάκια, να τους διαβάσει η δασκάλα τους ωραία διηγήματα, όπως «Τα Ελληνάκια» της Ευγενίας Φακίνου, να πρωταγωνιστήσουν στη δική τους μοναδική θεατρική παράσταση.

            Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε και δύο λόγια για την ιστορία της Ελληνικής Σημαίας μας, τα οποία σίγουρα όλοι γνωρίζουμε αλλά και πολύ εύκολα ξεχνάμε. Η σημαία μας, λοιπόν, αποτελείται από εννέα ισοπαχείς οριζόντιες λευκές και γαλάζιες γραμμές ενναλάξ μεταξύ τους. Στο πάνω προσίστιο μέρος της σημαίας υπάρχει ένα γαλάζιο τετράγωνο με έναν λευκό σταυρό. Οι εννέα παράλληλες λωρίδες αντιστοιχούν σε κάθε ένα γράμμα της λέξης «ελευθερία» και συνολικά είναι τόσες όσες και οι συλλαβές του «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ»! Ο σταυρός συμβολίζει την επίσημη θρησκεία της χώρας μας, τον χριστιανισμό.

            Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν σημαίες ή λάβαρα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σημαίες με το σύμβολο του σταυρού υπήρχαν, ήδη, από τη μεταβυζαντινή εποχή. Στα δημοτικά τραγούδια του 17^ου και 18^ου αιώνα απαντούν τα φλάμπουρα, στα οποία υπήρχε ο σταυρός και άλλα θρησκευτικά σύμβολα. Σημαία με λευκό σταυρό σε μπλε φόντο χρησιμοποιήθηκε στην εξέγερση της Μακεδονίας το 1807. Αυτή η σημαία ευλογήθηκε και υψώθηκε στη Μονή της Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο, όπου ο ηγούμενος Νήφων όρκισε τους οπλαρχηγούς Κολοκοτρώνη, Μιαούλη, Παπαθύμιο Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, Επιφάνιο – Σέργιο Δημητριάδη και πολλούς άλλους, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο νησί για να οργανωθούν και να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους. Παραλλαγή αυτής της σημαίας ήταν η σημαία του Παπαφλέσσα, η οποία ήταν φτιαγμένη από το εσωτερικό του ράσου του, που ήταν μπλε και τη φουστανέλα ενός συμπολεμιστή του. Σημαίες με σταυρό χρησιμοποιήθηκαν από τις πρώτες ημέρες της Επανάστασης του 1821.

            Η Α’ Εθνοσυνέλευση, η οποία έλαβε χώρα στην Επίδαυρο, επικύρωσε τα χρώματα – γαλάζιο και λευκό – της σημαίας και ανέθεσε στο Εκτελεστικό Σώμα να καθορίσει τη μορφή της. Οι Έλληνες εκείνης της εποχής δεν ήθελαν ούτε το κόκκινο, ούτε το πράσινο, χρώματα τα οποία χρησιμοποιούσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η επιλογή του γαλάζιου και του λευκού έγινε για δυο λόγους, καθώς το γαλάζιο συμβολίζει το γαλάζιο χρώμα του Αιγαίου και το λευκό τον κυματισμό της αιγαιοπελαγίτικης θάλασσας.

            Στις 15 Μαρτίου 1822 με την απόφαση 540 του Εκτελεστικού Σώματος, υπογεγραμμένη από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο εκδόθηκε το διάταγμα το οποίο όριζε για τις σημαίες ότι: «α)των μεν κατά γην δυνάμεων η σημαία, σχήματος τετραγώνου, θα είχεν εμαβδόν κυανούν, το οποίο θα διηρήτο εις τέσσαρα ίσα τμήματα από άκρων έως άκρων του εμβαδού, β) η δε κατά θάλασσαν σημαία θα ήτο διττή μια δια τα πολεμικά και άλλη δια τα εμπορικά πλοία. Και της μεν δια τα πολεμικά πλοία το εμβαδόν θα διηρήτο ες εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα, παραμειβομένων εις αυτά των χρωμάτων λευκού και κυανού, εις την άνω δε προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο τετράγωνον κυανόχρουν, διηρημένον εν τω μέσω δι’ ενός σταυρού λευκοχρόου. Της δε διά τα εμπορικά πλοία διωρισμένης το εμβαδό θα ήτο κυανούν εις την άνω προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο ωσαύτως τετράγωνον λευκόχρουν και διηρημένον εν τω μέσω δι΄ενός σταυρού κυανοχρόου»

            Επί εποχής Όθωνα στη σημαία του Στρατού Ξηράς αλλά και του Πολεμικού Ναυτικού προστέθηκαν τα βασιλικά παράσημα. Η εμπορική σημαία της εποχής καθορίστηκε να είναι η σημαία του Πολεμικού Ναυτικού χωρίς τα βασιλικά παράσημα. Την εποχή εκείνη το γαλάζιο χρώμα σκούρηνε λίγο για να ταυτίζεται με τα χρώματα της Βαυαρίας, τόπο καταγωγής του Όθωνα. Το 1862, με την κατάλυση της βασιλείας του Όθωνα, αφαιρέθηκαν από τις σημαίες τα βασιλικά παράσημα. Επί Γεωργίου Α΄ προστέθηκε στις σημαίες του Στρατού Ξηράς αλλά και του Πολεμικού Ναυτικού το βασιλικό στέμμα. Το 1864 ορίστηκε η σημαία του Πεζικού να φέρει στο κέντρο της την εικόνα του Αγίου  Γεωργίου, ο οποίος ήταν προστάτης του.

            Στις 31 Μαΐου 1914 ορίστηκε η σημαία, η οποία θα χρησιμοποιείται στα υπουργεία, στις πρεσβείες, τις δημόσιες υπηρεσίες. Το διάταγμα αυτό όριζε ότι η εθνική σημαία θα είναι η σημαία του Εμπορικού Ναυτικού, και αυτή τη σημαία επιτρέπεται να υψώνουν οι ιδιώτες. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 νέο διάταγμα όριζε τη μορφή της σημαίας: «κυανούν ορθογώνιο, με αναλογίες διαστάσεων επίσης 2:3, το οποίο διαιρείται σε τέσσερα ίσα ορθογώνια δι΄ορθίου λευκού σταυρού, του οποίου αι κεραία έχουσι πλάτος ίσον προς το 1/5 του πλάτους της σημαίας», κι αυτή η σημαία ορίστηκε να υψώνεται στα υπουργεία, τις πρεσβείες, τις δημόσιες ή δημοτικές υπηρεσίες και άλλες υπηρεσίες της εποχής.

            Γίνεται αντιληπτό, λοιπόν, ότι η Ελληνική Σημαία άλλαξε πολλές φορές τα δεδομένα και τα μεγέθη της, ποτέ όμως δεν υστέρησε σε ομορφιά και σθένος. Έτσι ανάμεσα στις πιο σημαντικές αλλαγές της οφείλουμε να αναφέρουμε το ότι το 1967 η Χούντα των Συνταγματαρχών αφαίρεσε το στέμμα, το 1969 με νέο ψήφισμα καταργήθηκε η σημαία του Πεζικού και καθιερώθηκε ως επίσημη σημαία εκείνη του Ναυτικού, το 1970 μετατράπηκε η αναλογία της σημαίας από 2:3 σε 7:12 για να επανέλθει και πάλι το 1978 με Νόμο (851/1978) στο οποίο οριζόταν ως επίσημη εθνική σημαία, η σημαία η οποία χρησιμοποιείται και σήμερα. Τέλος, το 1980 με Προεδρικό Διάταγμα καθορίστηκαν οι προδιαγραφές για τις πολεμικές σημαίες με πολύ λεπτομερή τρόπο. Η σημαία της Πολεμικής Αεροπορίας φέρει στο κέντρο του σταυρού την εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ως προστάτη Αγίου αυτής. Η Ελληνική Σημαία, γιορτάζει, επισήμως, στις 27 Οκτωβρίου, παραμονή της επετείου του Όχι.

Καλή 25^η Μαρτίου σε όλους

Και όσοι έχετε παιδάκια που συμμετέχουν σε παρέλαση

να τα χαίρεστε και να τα καμαρώνετε!!!